De HEER is Koning over ons

Preek over Psalm 47 op Hemelvaartsdag te Everdingen.

Gemeente van Jezus Christus,

Soms vergeten mannen wel eens hun trouwdag. Heb ik gehoord. Ik heb het nog nooit vergeten trouwens. ;-). Zoiets vergeet je toch niet? Nou, hopelijk vergeet je inderdaad niet dat je getrouwd bent. Hoe zou je dat ook kunnen vergeten? Je woont in hetzelfde huis. Je ziet elkaar dagelijks. Alleen de datum waarop dat precies beklonken werd, ja dat kan in de drukte van werk en gezin er wel eens bij inschieten.  En ik dacht: Ergens is dat misschien nog wel mooi ook: Door liefde en trouw ben je zo aan elkaar verbonden dat het zo onderdeel van je leven is geworden dat je er nauwelijks meer bij stil staat. Het is vanzelfsprekend dat je er voor elkaar bent, dat je bij elkaar hoort. Dat is fijn als het huwelijk zo’n stabiele factor is. Dan hoef je je daar geen zorgen over te maken.

Zo is het op Hemelvaartsdag ook. In Psalm 47 wordt gezongen: ‘Alle volken, klap in de handen; juich voor God met luide vreugdezang. Want de HEERE, de Allerhoogste, is ontzagwekkend, een groot Koning over de hele aarde.’

Daar gaat het over op Hemelvaartsdag: het is de kroningsdag van Jezus Christus. De dag dat Jezus is gaan zitten aan de rechterhand van de Vader, op de troon in de hemel, om te regeren over heel de aarde. Dat belijden wij elke week. En Hemelvaartsdag zullen we niet zo snel vergeten in Everdingen. Al is het maar omdat weken van te voren de Rooms-katholieke kerk de spandoeken voor de rommelmarkt al ophangt en het druk is in het dorp.

Ik keek eens terug in wat oude preken van mijzelf en anderen van Hemelvaartsdagen in vorige jaren. Mij trof de wat zure toon. De meeste preken op Hemelvaartsdag beginnen ermee dat het te weinig gevierd wordt. In de beleving van mensen is het zo’n lastig feest: Jezus gaat weg van de aarde. Hij wordt Koning in de hemel. Maar dat is voor ons onzichtbaar. En daarom zitten kerken op Hemelvaartsdag ook niet vol.

Maar zou het ook niet iets heel moois kunnen zijn? Dat wij inhoudelijk blijkbaar niet zo op kijken van deze dag? Dat God Koning is over de hele aarde, dat hoor je hier in de kerk van jongs af aan. Daar groeien we mee op. Daar geloven we in. Dat is voor ons de normaalste zaak van de wereld. God is immers Almachtig. Hij heeft alle macht over hemel en aarde.

God de Allerhoogste, de Almachtige Koning, als de stabiele factor in je leven. Dat is mooi als dat zo is in je leven! Herkent u dat? Dat dat geloof je leven draagt. Dat je daarop terug kunt vallen. Je kunt ervan uitgaan dat Hij er gewoonweg voor je is. Ergens is dat prachtig.

De belijdenis van Psalm 47 is mooi nieuws, maar oud nieuws. ‘De HEERE, de Allerhoogste, is ontzagwekkend, een groot Koning over de hele aarde.’

De juichstemming van Psalm 47 is voor ons dan ook een beetje moeilijk om in mee te komen. En dat is niet zo gek. Het is een psalm van 3000 jaar geleden. De situatie was toen echt nog heel anders. Het Koningschap van God was toen wereldnieuws. Het is een beetje het verschil tussen Bevrijdingsdag 2015 en Bevrijdingsdag 1945. Toen de capitulatie van de Duitsers op 5 mei 1945 getekend werd, ging heel Nederland dansend de straten op. Logisch. Ze hadden vijf afschuwelijke jaren gehad. Dan wil je wel dansen. Nu in 2015 hebben we natuurlijk nog de bevrijdingsfestivals waar gedanst wordt, maar dat is meer door de hippe muziek dan door de ervaring van vrijheid.

Laten we toch samen een beetje proberen aan te voelen wat dat betekent. Dat God Koning is.

In het Oude Testament was het Koningschap van de HEERE, de God van Israël, nog niet zo vanzelfsprekend als het voor ons is. Psalm 47 verwijst daarnaar in vers 4-5: ‘Hij onderwerpt volken aan ons, Hij brengt natiën onder onze voeten. Hij kiest voor ons ons erfelijk bezit uit: de trots van Jakob, die Hij heeft liefgehad.’ Dat God Koning is, dat is een zwaarbevochten zaak, voel je dan. Dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Ook voor Israël is dat iets wat ze hebben moeten ontdekken, waarop ze hebben moeten leren vertrouwen.

Ook in de tijd van deze psalm, de tijd van de koningen, was dat elke keer een aangevochten zaak. Vijandelijke legers drongen regelmatig hun gebied binnen, zoals onder Hizkia. Dan  staat op een keer Sanherib, de wrede koning van Assyrië, met zijn legers voor de poorten van Jeruzalem (blader maar mee naar 2 Koningen 18) en diens commandant spreekt ze toe, vers 19: ‘Dit zegt de grote koning, de koning van Assyrië: Wat is dit voor vertrouwen dat u koestert?…’ Vers 32f.: ‘Luister niet naar Hizkia, want hij misleidt u door te zeggen: De HEERE zal ons redden. Hebben de goden van de volken ieder zijn eigen land ooit gered uit de hand van de koning van Assyrië? Waar zijn de goden van Hamath en Arpad? Waar zijn de goden van Sefarvaïm, Hena en Ivva? Hebben zij Samaria soms uit mijn hand gered? Wie onder al de goden van de landen zijn er die hun land uit mijn hand gered hebben? Zou de HEERE dan wél Jeruzalem uit mijn hand redden?’

In de ogen van Sanherib is de God van Israël een lokale godheid met beperkte macht. Zeker niet de ‘grote koning over heel de aarde’, waar psalm 47 over zingt. Dat is Sanherib immers zelf in zijn eigen ogen… Maar het volgende hoofdstuk dood de engel 185.000 soldaten van Sanherib en hij druipt af…

En het is niet zo dat in Israël ondertussen altijd het vaste vertrouwen was dat de HEERE die Sanherib echt wel de baas was. Nee, dat hebben ze daar ook door schade en schande moeten leren en ontdekken. Hier in Psalm 47 zitten we als het ware aan de bron van het geloof dat God Koning is. Dat niets Hem de baas kan. En daarom bruist het in deze psalm van spontane blijdschap. ‘Applaus voor de HEERE!’ daar begint vers 2 mee.  ‘Álle volken, klap in de handen!’

Dat is in de wereld van de vele goden van het Oude Oosten nooit eerder vertoond: Dat Één God alle macht lijkt te hebben over alle volken. De mensen in Jeruzalem knijpen zich in de tempel in de arm, het lijkt te mooi om waar te zijn: En dit is hun God! Je snapt wel waarom ze daar blij mee zijn… ‘Alle volken, klap in de handen; juich voor God met luide vreugdezang.’

Zo concreet als in het OT, zo concreet is ook het Koningschap van God in het Nieuwe Testament. Daar trekt Jezus Christus als Koning rond in zijn land. Geneest zieken. Schenkt vergeving van zonden. Kondigt zijn wetten af. Ook dan gaat het niet zonder slag of stoot:  Nu zijn het niet de heidenen, maar mensen van Zijn eigen volk die Hem als Koning weigeren te erkennen. Rondom Jezus gebeurt hetzelfde als rondom de HEERE in het OT: Hij moet bewijzen dat Hij Koning is.

Jezus doet dat door te sterven aan een kruis en op te staan uit de dood. Daarmee snoert Hij voor eens en altijd zijn critici de mond: Wie kan nu nog betwisten dat Hij alle macht heeft? We lazen in Lukas 24 hoe de discipelen bij de hemelvaart de opdracht meekrijgen: ‘En in Zijn Naam moet onder alle volken bekering en  vergeving van zonden gepredikt worden,  te beginnen bij Jeruzalem.’ Het gezag van deze Koning moet afgekondigd worden onder alle volken.

Eigenlijk fantastisch toch, als je de Bijbel zo leest!? Het is één zegetocht, één groot getuigenis van de macht van de HEERE, die nog het meest zichtbaar is geworden in Jezus Christus… En toch kan het voor ons gevoel op een afstand blijven. Het zijn gebeurtenissen van lang geleden. In een ander land…. Het is net als met Koningsdag: Wij hebben Koningsdag gevierd, 27 april. Maar van de Koning zelf hebben we niets gemerkt in Everdingen. Bij ons in Everdingen was het leuk, hoor, daar niet van! Een gezellige dag, een leuke zeskamp. Maar de koning en de koningin waren in Dordrecht…

Het Koningschap van God over deze wereld kan voor ons net zo ver van ons bed zijn. Wat heb je daar vandaag in Everdingen nou aan? Wat zie je daar nu van?

Kijk, dan komt ‘Hemelvaartsdag’ om de hoek kijken. Voor ons gevoel gaat het bij Hemelvaartsdag over Jezus die van ons weg gaat. Maar het is in feite het omgekeerde: De Koning komt juist bij ons. In Everdingen. Die les kunnen we leren uit Psalm 47. Daarin staat het prachtige vers: ‘God vaart op onder gejuich, de HEERE vaart op onder bazuingeschal.’

Wat moet je je daarbij voorstellen? Het verhaal hier achter treffen we in 2 Samuël 6, waar koning David, de ark naar Jeruzalem brengt. Vers 15: ‘Zo brachten David en heel het huis van Israël de ark van de HEERE over, met gejuich en met bazuingeschal.’  Met de komst van de ark naar Jeruzalem, beleefde het volk het zo, en zo was het ook, dat God, de Allerhoogste in hun midden kwam wonen. Met de komst van de ark en de bouw van de tempel in Jeruzalem vestigde God Zijn troon op aarde. (Waarschijnlijk werd dat elk jaar als feest gevierd in Jeruzalem en daarbij werd onze psalm, psalm 47, gezongen. Het wordt in de psalm ‘opvaren’ genoemd, omdat de tempel op een berg ligt, en de processie met de ark dus omhoog ging.)

Dat is de diepe vreugde in deze psalm: Hij is Koning over ons, niet een Koning ver weg, maar een Koning die bij ons is komen wonen. Dat is niet anders voor ons, als het over Koning Jezus gaat. Keer op keer in het NT zegt Jezus dat Hij niet weg is. Dat de hemel niet ver weg is. Op één of andere manier denken wij dat gemakkelijk. De hemel is ergens ver boven de blauwe luchten en de sterretjes van goud. Integendeel: Als Stefanus gestenigd wordt (Handelingen 8) kijkt hij zo de hemel in en ziet Jezus staan aan de rechterhand van God. Als Saulus op weg is naar Damascus, gaat de hemel open, en spreekt Jezus tot Hem. Zo dichtbij is Jezus blijkbaar. (En ergens gaan wij daar ook vanuit. Anders zou het een beetje nutteloos zijn om te bidden. Hoe zou Hij anders horen wat je te zeggen hebt, als Hij niet heel dichtbij is?)

Psalm 47 daagt ons uit om mee te zingen: Dat gaat niet over iets ver wegs, nee dat gaat over ons, over Everdingen, over u en mij. Voor eeuwig kunnen we daarop rekenen. Hopelijk ervaart u dat vandaag ook zo persoonlijk: ‘Ja, Hij is Mijn Koning. En Hij is niet ver weg van mij. Ik merk elke dag dat Hij er voor mij is.’ Waaraan dan? Je kunt beter vragen: Waaraan niet!? Al het goede in ons leven, is de genade van Koning Jezus. Het leven zelf, de zon die schijnt, liefde en goedheid die we ontmoeten om ons heen, het feest in de kerk vandaag, de innerlijke vernieuwing door de heilige Geest, geloof, hoop en liefde. Teveel om op te noemen. Daaraan merk je dat Jezus koning is. Kijk zo maar eens om je heen vandaag. Al die vanzelfsprekende dingen zijn niet vanzelfsprekend…

Tegelijk zegt Psalm 47: Ja, de HEERE is Koning, in Jeruzalem, in Israël, maar net zo goed over alle volken, over de hele aarde. Die drive heeft het evangelie van Jezus Christus ook. Het is goed dat vandaag ook te beseffen: Jezus’ hemelvaart betekent niet dat Hij Koning is geworden in de hemel. Dat was Hij al. Dat is Hij al van eeuwigheid af. Jezus gaat naar de hemel om gekroond te worden tot Koning over de aarde, over alle mensen, over ons.

Uit Lukas 24 hoorden we hoe de discipelen van Jezus aan ‘alle volken’ die goede boodschap moeten gaan brengen. Uit Filippenzen 2 hoorden we hoe in de ‘naam van Jezus zich zou buigen elke knie van hen die in de hemel, en die op de aarde, en die onder de aarde zijn.’ We beseffen dan: Dat is nog niet zo. Dat is nog niet af. Daar zitten we nog midden in. Zo mogen we vandaag rondkijken over deze aarde. En zien hoe het koninkrijk van God uitgebreid wordt, gebouwd wordt!

Want dat is echt wel te zien. Het gaat niet zonder slag of stoot. Er zijn genoeg machten en krachten in deze wereld die het Koningschap van Jezus nog bestrijden en bevechten te vuur en te zwaard. Maar dat heeft Jezus er niet van weerhouden om inmiddels in alle landen ter wereld, onder alle volken en naties Zijn evangelie te brengen. In alle landen van de wereld komen vandaag honderden miljoenen mensen samen in kathedralen, in kerken, in hutjes, in de open lucht en in het diepste geheim, om de knie te buigen voor de Koning.

Van die ene man, Abraham, tot het ene volk Israël, van twaalf discipelen tot 2,5 miljard christenen ter wereld. Dat is de zegetocht van Koning Jezus over de aarde. Door de verkondiging van het evangelie zijn er ziekenhuizen, scholen, voedselbanken, kerken, in elke stad, in elk dorp. Door het evangelie zijn de waarden van naastenliefde, menselijkheid, gelijkwaardigheid en vrijheid gemeengoed geworden.

(Ik weet wel, in de praktijk gaat het best wel eens mis. Het gevaar is altijd dat wij weer eigen baas gaan spelen, ook in de kerk. Maar dit is toch zeker de grote lijn.)

Zo bekeken zitten we in een spannende tijd, gemeente: wij maken deel uit van die wereldwijde beweging. Wij gaan het meemaken dat het Koninkrijk van God de hele wereld zal vervullen en voltooien!

Een keertje je trouwdag vergeten, dat kan gebeuren. Daar begonnen we de preek mee. Het kan betekenen dat je huwelijk zo goed en stabiel is, dat je gewoonweg zo druk bent met het genieten van al het goede dat je met elkaar hebt, dat die datum waarop dat begonnen is niet zo belangrijk meer is. Als je er dagelijks van geniet, waarom zou je die ene dag dan nog feest moeten vieren?

Ik hoop dat u zo dagelijks geniet van wie Koning Jezus voor u is. Dat wij zó genieten van Zijn dagelijks werk voor ons. Van Zijn aanwezigheid in ons leven, van al het goede dat wij aan Hem danken.

Toch staan de meeste mensen wel stil bij hun trouwdag. Want hoe stabiel een huwelijk ook mag zijn: Zo’n kans om met elkaar uit eten te gaan, een avondje samen, weekendje weg, een ontbijtje op bed, die moet je niet laten liggen. Geen huwelijk is zó ideaal, of er is nog groei mogelijk en nodig. Liefde is een werkwoord, zeggen we dan. Je mag stilstaan en vieren wat je samen hebt, maar ook nog weer dichter bij elkaar komen.

Dat geldt zeker voor het Koningschap van Jezus over ons leven, en over heel de wereld in het groot. We mogen niet vergeten hoe gelukkig we al met Hem als Koning zijn. Maar we moeten ook niet vergeten dat er nog werk aan de winkel is. Voor de verkondiging van het evangelie, voor Jezus’ heerschappij over alle terreinen van ons leven, in alle hoeken van ons hart. Dan komt zo’n Hemelvaartsdag toch goed van pas. Dan is het goed dat we vandaag samen mogen vieren dat Jezus Koning is. Om dat vervolgens morgen niet weer te vergeten, maar met de lofzang van vandaag ‘Zing psalmen voor God, zing psalmen, zing psalmen voor onze Koning, zing psalmen’, met die lofzang in ons hart in ons hart met deze Koning te leven.

Amen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s