Special for Atheists

Bezinningsdienst 2 maart 2018 in The Lion’s Rock Chapel

Koffie en muffins

Muziek: Van Morrison – Sometimes I Feel Like A Motherless Child

Welkom en thema

‘Special for Atheists’ heb ik deze dienst vandaag genoemd, omdat ik het ook gewoon een keer over God wil hebben. Maar dat is gevaarlijk en lastig in onze tijd. Omdat wij daar allemaal onze twijfels bij hebben. En omdat we in de wereld om ons heen juist ook zoveel ellende zien die aan religies en andere ideologieën te wijten is. Een atheïst is iemand die niet in het bestaan van God kan of wil geloven. Juist aan dat terechte kritische geluid geef ik graag de ruimte. Vandaar ‘special for atheists’. Al moeten we met het badwater niet ook het Kind weggooien, maar een open mind houden.

Theme-song Maarten Roozendaal – Red Mij Niet

We luisteren eerst naar dit uiterst kritische lied van Maarten Roozendaal.

Uit het leven van: NN

Muziek: Edsilia Rombley – De Liefde Van Je Vrienden

Bijbelverhaal Exodus 32:1-10

De Oudheid was natuurlijk ongelooflijk religieus met alle goden waarvoor er tempels en beelden waren. Juist de Bijbel is over dat soort menselijke verzinsels heel kritisch. Ik lees jullie voor uit het boek Exodus, waarin het verhaal vertelt wordt over de bevrijding van het volk Israël uit een slavenbestaan in Egypte. Ze trekken ergens in de 15e eeuw v.Chr. door de Sinai-woestijn naar Kanaän, het land Israël. Halverwege bij de berg Sinaï, openbaart God zich in een wolk en ontvangen ze de bekende 10 geboden. Waarvan het eerste gebod luidt geen goden te dienen en het tweede geen afgodsbeelden te maken. Mozes klimt dan op de berg, maar blijft 40 dagen weg. Dan gaat het verhaal als volgt:

‘De Israëlieten wachtten tot Mozes terug zou komen van de berg Sinai. Maar het duurde erg lang. Toen gingen ze naar Aäron, en zeiden: ‘Mozes is de man die ons uit Egypte weggehaald heeft. Maar we weten niet wat er met hem gebeurd is. Maak daarom een god voor ons! Dan kan die ons door de woestijn leiden.’ Aäron zei: ‘Dat is goed. Geef me dan eerst alle gouden sieraden van jullie vrouwen, zonen en dochters.’ Meteen deden alle Israëlieten hun gouden sieraden af en gaven die aan Aäron. Aäron liet de sieraden smelten, en van het goud maakte hij een beeld van een stier. De Israëlieten riepen: ‘Dit is onze god. Hij heeft ons weggehaald uit Egypte!’ Toen Aäron dat hoorde, bouwde hij een altaar voor het beeld. Hij zei: ‘Morgen is er een feest voor de Heer.’ De volgende ochtend stond iedereen vroeg op. Ze brachten offers aan het beeld, en daarna gingen ze zitten eten en drinken. Het werd een vrolijk feest.

De Heer zei tegen Mozes: ‘Ga terug, de berg af. Want dat volk van jou, dat je uit Egypte gehaald hebt, gedraagt zich heel slecht. Ze doen nu al niet meer wat ik gezegd heb. Ze hebben een stierenbeeld gemaakt. Ze hebben voor het beeld geknield en ze hebben er offers aan gebracht. Ze zeiden: ‘Dit is onze god. Hij heeft ons weggehaald uit Egypte!’ Ik ken dit volk, Mozes! Ik weet hoe ongehoorzaam de Israëlieten zijn. Ik ben woedend op ze. Ik zal hen allemaal vernietigen, het hele volk. En probeer me niet tegen te houden!’

Muziek Tom Waits – Make It Rain

Tja, God je in de steek laat, als de dingen niet lopen zoals je wilt, wat moet je dan? Naar de hemel schreeuwen? Heeft dat zin als je toch niets van God merkt? Tom Waits probeert het in Make It Rain.

Mijmering Special for Atheists

Een God ergens ver weg, en Mozes die ze maar moeten geloven op zijn woord, die ook nog eens weg blijft. Israël vindt het maar lastig. Echte harde bewijzen voor God zijn het niet. Die zijn er ook niet. Ook in de Bijbel niet. Mijn doel is vanmorgen dan ook niet om in discussie te gaan over het bestaan van God, laat staan jullie te overtuigen.

Dat zou ook suggereren dat ikzelf 100% zeker ben van mijn zaak, en dat ben ik niet. Voor mij is de Shoa, de vernietiging van het Joodse volk in de Holocaust, wat dat betreft altijd een enorm struikelblok waar ik niet uit kom: Als God bestaat, waarom heeft Hij zijn volk, 6 miljoen Joden, dan niet gered? In mijn hoofd krijg ik dat ook niet rond.

Waarom wil ik het dan toch over God hebben? Omdat wij, denk ik, ook niet zonder God kunnen. Je ziet dat in dit verhaal gebeuren. Het volk maakt een gouden beeld van een stier, symbool voor kracht en macht. Ze zoeken houvast, oriëntatie, in een onzekere wereld. In het bestaan van de goden van de Oudheid – Venus, Jupiter, Mercurius, Hera, Baäl – geloven we niet meer, maar de dingen waar zij voor zorgen nog wel – Venus staat voor liefde, Jupiter voor macht, Mercurius voor geld en handel, Hera voor familie, Baäl voor gezondheid.

In dit verhaal, en andere verhalen in de Bijbel, wordt ons vertrouwen op dat soort zaken ontmaskert als afgoderij, dat wil zeggen: die “goden” zeggen meer over mijzelf, over mijn diepste wensen en verlangens, dan dat ze me echt overeind kunnen houden in deze wereld. Dan denken we ook per definitie te klein. Vandaar de boze reactie van God in dit verhaal: Hij ervaart het beeld wat het volk van Hem heeft als diep beledigend. We moeten per definitie een open mind houden, als we onszelf niet voor de gek willen houden met onze eigen beelden.

Rondom Jezus zie je dit verhaal zich in feite herhalen. De leiders van het volk rond 30 n.Chr. hebben het beeld van een God die hoog in de hemel alles bestuurt en als ze zich maar netjes aan Zijn regels houden, wacht hen een gouden toekomst. Daar fietst Jezus dan doorheen met zijn boodschap van Gods liefde en ontferming voor alles wat gebroken is, een verhaal over een nieuwe kans, over verzoening en vergeving. Dat past niet in hun beeld en daarom kruisigen ze Hem. Juist omdat Jezus zo radicaal onze eigengemaakte beelden van God afbreekt, voel ik het zo, dat de kans groot is dat we daar in Jezus wel écht iets van God tegenkomen. Het is in ieder geval een uitnodiging tot een open mind.

Waarom is het nodig regelmatig over God na te denken, ook als je atheïst bent? Omdat het je kan behoeden voor het zoeken van houvast op de verkeerde plekken. Omdat het geen kwaad kan ook in je eigen hoofd regelmatig een beeldenstorm te houden en je levensbeschouwing kritisch tegen het licht te houden.

Kies de god die je wil dienen wijs. Misschien loop je zomaar tegen hem/haar aan… Misschien verwoorden sommige liefdesliedjes, zoals ‘I’m a believer’, wat dat betreft wel beter wat geloven in God betekent, dan wat dan ook. Dat het niet zoveel met rationele argumentatie te maken heeft, maar met Iemand to fall in love with.

Muziek The Monkees – I’m a believer

Kaarsjes

Muziek: Arvo Pärt – Spiegel im Spiegel

Gebed

Uitsmijter Coldplay – The Scientist

Ons hoofd, onze eigen denkbeelden, onze wetenschap kan soms in de weg zitten als het om het werkelijke geheim van het leven gaat. Daarover gaat The Scientist van Coldplay.

Zegen

Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Advertenties

Winter is coming

Bezinningsdienst L.R. Chapel (23-2-2018)

Koffie en muffins

Muziek: Coldplay – Clocks

Welkom en thema

‘Winter is coming’ is het zinnetje waarmee in de serie Game of Thrones wordt aangeduid dat er een grote crisis aan gaat komen, een oorlog tussen kwaad en goed. Zo leven we in de christelijke traditie in 40 dagen ‘vastentijd’ of ‘lijdenstijd’ toe naar Goede Vrijdag en Pasen, waar het ook precies om die climax gaat. Vandaag staan we erbij stil dat het leven inderdaad niet altijd over rozen gaat, maar lijden er altijd bij komt. Hoe ga je daarmee om? Hoe kom je er doorheen? Ben je ertoe gedoemd? Die vraag klinkt door in Lost van Anouk.

Theme-song Anouk – Lost

Bijbelverhaal Evangelie van Mattheus 20:17-28

‘Jezus was op weg naar Jeruzalem. Toen hij met de twaalf leerlingen alleen was, zei hij: ‘We zijn op weg naar Jeruzalem. Daar zal de Mensenzoon uitgeleverd worden aan de priesters en de wetsleraren. Zij zullen besluiten dat hij gedood moet worden. Ze zullen hem uitleveren aan de ongelovigen. Die zullen hem bespotten, en hem met de zweep slaan. Daarna zullen ze hem aan het kruis hangen. Maar drie dagen later zal hij opstaan uit de dood.’

Toen kwam de moeder van Jakobus en Johannes bij Jezus, samen met haar twee zonen. Ze knielde voor Jezus en zei: ‘Mag ik u iets vragen?’ Jezus vroeg: ‘Wat wilt u vragen?’ Ze zei tegen hem: ‘Als u straks koning wordt, mogen mijn zonen dan naast u zitten? De één rechts en de ander links?’ Jezus gaf antwoord aan Jakobus en Johannes. Hij zei: ‘Jullie weten niet wat je vraagt! Ik zal zwaar moeten lijden. Kunnen jullie dat soms ook?’ Ze zeiden: ‘Ja, dat kunnen we.’ Toen zei Jezus tegen hen: ‘Inderdaad, jullie zullen net als ik zwaar lijden. Maar ik bepaal niet wie er straks naast mij mogen zitten. Dat bepaalt mijn Vader.’

De andere leerlingen hoorden wat Jakobus en Johannes gezegd hadden. Ze werden kwaad op de twee broers. Jezus riep de leerlingen bij elkaar en zei: ‘Jullie weten hoe het gaat in de wereld. Koningen heersen over hun volk. En mensen met macht spelen de baas over anderen. Maar zo mag het bij jullie niet gaan. Als je de belangrijkste wilt zijn, moet je anderen dienen. Als je de voornaamste wilt zijn, moet je anderen dienen zoals een slaaf doet. Zo is het ook met de Mensenzoon. Ik ben niet gekomen om over mensen te heersen. Ik ben er juist om mensen te dienen. Ik zal mijn leven geven om veel mensen te redden.’

Muziek Johny Cash – Hurt

Juist als je aan de grond zit, kun je overnieuw beginnen. Lijden brengt terug tot de essentie, zuivert.

Mijmering Winter is Coming

Jezus gaat lijden en sterven, zegt hij. En dat gaan we allemaal. Dat is een ervaringsgegeven: voor niemand van ons loopt het leven altijd op rolletjes. Soms hele perioden wel, maar dan plotseling kan er sprake zijn van ziekte, van crisis. Al krijgt de één meer op zijn bordje dan een ander, dat wel. Zeker wij als Nederlanders mogen over ‘lijden’ niet echt klagen als we het vergelijken met het harde leven van Afghanen bijvoorbeeld. En sterven, tja, sterven doen we ook allemaal. Een leven zonder lijden en dood bestaat dus niet.

De vraag is dan: hoe ga je met dat feit om? De leerlingen van Jezus, zeker hier in dit verhaal Jakobus en Johannes, zien het lijden als een nare bijkomstigheid, waar ze zo snel mogelijk doorheen willen om te gaan regeren samen met Jezus over een nieuwe wereld. Ze schakelen hun moeder in om alvast hun plekken te reserveren. Regeren is vooruitzien. Herkenbaar: we zijn liever gelukkig, welvarend en gezond, en als dat even niet zo is, proberen we hard er zo snel mogelijk uit te komen. We proberen lijden te minimaliseren.

Je zou dat ons instinct kunnen noemen, onze natuurlijke neiging om te overleven. Zo gaat het om je heen in de wereld. Zo wijst Jezus naar de koningen en mensen met macht. De struggle for life en survival of the fittest bepalen niet alleen het dierenrijk, maar ook de menselijke samenleving. Maar is dat het beste waar wij toe in staat zijn? Of is er een betere manier, een menselijkere manier?

Jezus wijst zijn leerlingen de weg van het ‘dienen’, het bewust kiezen voor de minst aantrekkelijke route, de route van lijden. Zo kiest Jezus ook zijn eigen weg naar Jeruzalem, waarvan hij blijkbaar al voorvoelt dat het zijn leven gaat kosten, dat hij gaat eindigen aan een kruis.

Waarom zou je die route dan gaan? Dat weten wij als militairen – als het goed is – wel. Hoewel wij natuurlijk liefst allemaal veilig en heel weer terug willen naar Nederland, besef je dat je in ‘dienst’ zit. Dat je dient voor de internationale rechtsorde, voor vrede en veiligheid. En dat dat eventueel je leven zou kunnen kosten. Dat blijft de uiterste consequentie van militair-zijn. In feite zit je dan op dezelfde lijn als Jezus door te stellen dat er blijkbaar hogere waarden, belangrijkere zaken zijn dan je eigen overleven en gezondheid. Blijkbaar zijn dienen, kameraadschap, vrede, vrijheid, recht of liefde het waard deze weg te gaan. We zijn er als mensen denk ik voor gemaakt – door God – om deze hoge weg van zorg voor een ander te gaan en niet de weg van onze instincten die ons eerst aan onszelf laten denken.

Al is het wel opvallend dat Jezus zélf deze weg wil gaan, maar die niet oplegt aan zijn volgelingen. Hij probeert Jakobus en Johannes er eerst bijna vanaf te houden. ‘Jullie weten niet wat je vraagt! Ik zal zwaar moeten lijden. Kunnen jullie dat soms ook?’ Zelf gaat Jezus deze weg naar zijn kruisiging en dood willens en wetens, omdat Hij gelooft dat hierdoor de wereld gered zal worden. Maar Hij verwacht niet automatisch van ons dat ook wij die diepe weg willen en kunnen gaan. Je kunt nooit van een ander verwachten, laat staan iemand verplichten, dat hij voor jou gaat lijden. Als dienen immers verplicht wordt, dan wordt het slavenwerk. Het gaat om vrijwillige dienstbaarheid, van binnen uit. Dat heeft het een waarde die bevrijdend is. Zo doet Jezus het zelf en zo wordt de wereld gered. Want als dit mogelijk is, dan is alles mogelijk!

De uitdaging van Jezus is om het lijden in je leven niet als nare bijkomstigheid te zien, maar als kans om werkelijk mens te zijn voor anderen. Je kunt dat nooit een ander opleggen, maar wel zelf beleven. Een persoonlijk voorbeeld: mijn vader kreeg enkele jaren geleden een hersenbloeding en een paar weken waren we met mijn familie op de intensive care tussen hoop en vrees. Achteraf zijn dat toch niet de slechtste momenten geweest: het samen zijn, het elkaar steunen, voor elkaar bidden, het maakt dat je intens beleeft hoeveel je van elkaar houdt, hoezeer je elkaar nodig hebt, en hoeveel kracht en moed je op dat soort momenten ook ontvangt om vol te houden. Natuurlijk was het vreselijk, maar het was ook ongelooflijk waardevol. Dat beleefde ikzelf als iets heiligs, als iets van God.

Een leven zonder lijden bestaat niet. Helaas. De vraag is hoe jij er dan mee om gaat.

Muziek Jon Foreman – The Cure for Pain

Lijden blijft lijden en wordt geen lolletje. Daar moet je niet voor weglopen of van wegkijken. Laat het er maar zijn. Dat is de beste ‘cure for pain’.

Kaarsjes

Muziek: J.S. Bach – Erbarme Dich (Uit: Mattheus Passion)

We steken kaarsjes aan als gebaar van menselijkheid in lijden, van zorg, van liefde, van hoop, van gebed. Ik geloof dat God dat ziet en er het Zijne mee doet.

Gebed – Onze Vader

Uitsmijter André Hazes – Liefde, Leven, Geven

In dit nummer komt prachtig uit dat je je niet hoeft te laten leiden door je natuurlijke neiging, maar de keuze hebt om een andere weg te gaan. ‘Het moet toch kunnen, zo te leven met elkaar.’

Zegen

Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

 

Discipline


Liturgie bezinningsdienst 9-2-‘18

Koffie en muffins
Muziek: Bill Fay – Never Ending Happening

Welkom en thema
Wil je daadwerkelijk een goed mens zijn, tot in de puntjes? Per definitie toch onhaalbare kaart, denk je misschien… En is het niet lekker ook wel eens te schipperen? Dat duiveltje en engeltje op de schouder herkennen we allemaal wel: naar welk stemmetje luister je? Is het werkelijk mogelijk jezelf, je werk, onze missie te verbeteren met absolute discipline. Of is het verspilde energie en kun je beter compromissen sluiten… Daar gaat het vanmorgen over, en die tweestrijd klinkt ook door in Make Me Pure van Robbie Williams.

Theme-song Robbie Williams – Make Me Pure

Bijbelverhaal Evangelie van Markus 10:17-22
Doen wat goed is, dat is een hele prestatie. Daarover gaat het Bijbelverhaal van vandaag uit het evangelie van Markus. Over iemand die bij Jezus komt en vraagt naar de beste regels om zich aan te houden:
‘Toen ze verdergingen, kwam er iemand op Jezus af. Hij knielde voor Jezus en vroeg: ‘Goede meester, hoe kan ik het eeuwige leven krijgen?’ Jezus zei tegen hem: ‘Je noemt mij goed, maar waarom? Alleen God is goed, verder niemand. En je weet toch welke regels er in de wet staan? Je mag niemand vermoorden. Je mag niet vreemdgaan. Je mag niet stelen. Je mag niet liegen. En je moet eerlijk zijn en respect hebben voor je vader en je moeder.’ Toen zei de man: ‘Meester, ik houd me aan al die regels. Al mijn hele leven.’ Jezus keek vol liefde naar de man. Hij zei: ‘Er is nog één ding dat je moet doen. Ga naar huis, verkoop alles wat je hebt en geef het geld aan de armen. Dan ligt er in de hemel een grote beloning voor je klaar. Als je alles weggegeven hebt, kun je terugkomen en met mij meegaan.’ Toen de man dat hoorde, werd hij somber. Hij liep teleurgesteld weg. Want hij was erg rijk.’

Muziek Josh Garrels – Zion & Babylon
Ja rijk worden, dat willen we allemaal, maar ben je dan echt rijk, als afstand doen van rijkdom, geld en goed verdraait lastig is?

Mijmering Discipline
Als er al zoiets is als een hemel en een eeuwig leven – ik denk van wel natuurlijk – dan willen we daar allemaal wel naar toe. Niet zo’n gekke vraag dus van deze zeer gelovige man die bij Jezus komt met de relevante vraag: hoe kom ik daar? Hoe krijg ik dat eeuwige leven? You have to live by the book. Je netjes aan alle regeltjes houden. Dat is wat deze vent denkt, en dat is wat wij denken: Wil je het in het leven goed doen, dan moet je je immers gedisciplineerd kunnen gedragen. Hard werken. Goed zijn voor de mensen om je heen. Gezond leven en die vette hap laten staan. Jezelf af en toe wegcijferen. En er staan als het moet.

En dat is niet zo’n gekke gedachte: Jezus beaamt dat in zekere zin door te verwijzen naar de wet, de beroemde Tien Geboden. Maar het gesprek krijgt een andere wending als deze vent claimt dat hij dat allemaal al netjes en vanaf zijn jeugd gehouden heeft. Waren jij en ik maar zulke lieverdjes. En toch voel je hier al dat er iets wringt. Want iemand die met droge ogen beweert eigenlijk al perfect te zijn… Dat voelt niet lekker. Dat is ongeloofwaardig en arrogant. De meest gedisciplineerde mensen zijn dan ook meestal niet de meest aardige mensen. Van die mensen bij wie alles altijd spik en span is, met een teflonlaagje, waar elk smetje van af glijdt.

Discipline heeft voor ons op die manier een beetje een negatieve, beperkende, lastige klank. Maar dan kijken we niet ver genoeg. Discipline heeft alles te maken met het woord ‘discipel’ dat in de Bijbel gebruikt wordt voor de volgelingen en leerlingen van Jezus. Het Latijnse werkwoord discere ligt daaraan ten grondslag, dat ‘leren’ of ‘onderwezen worden’ betekent. Met andere woorden: discipline heeft niet zoveel te maken met je houden aan bepaalde regels, maar veel meer met het vermogen en de bereidheid werkelijk te willen leren. En dat ontbreekt bij deze rijke man, die eigenlijk veels tevreden is met zijn eigen comfortabele bubbel. Hij zocht bij Jezus eigenlijk alleen bevestiging van zichzelf en zijn eigen goedheid.

Hier staat dus veel meer op het spel dan dat Jezus rijkdom afkeurt of zo. Nee, het is geen discussie over rijkdom: Of dat Jezus van ons vraagt om álle regels te houden én alles wat we hebben weg te doen. Het is zijn bedoeling niet de lat voor ons allemaal hier¯ te leggen! Wel: Ben je bereid om dat zelfvoldane leventje met je eigen zekerheden achter te laten en met mij mee te gaan? Vraagt Jezus hem. Denk je, geloof je, dat er werkelijk nog wat voor jou te halen valt, nog wat te leren valt in het leven. Denk je dat er iemand is die jou nog wat te vertellen heeft. Of weet je allemaal zelf al wel precies hoe het zit?

Als gelovige denk ik natuurlijk dat er God is, die ons wat dat betreft altijd nieuwe inzichten en perspectieven kan bieden. Wat dat betreft is die school van Jezus zo slecht nog niet denk ik. Maar deze vorm van discipline, van discipelschap, die gun ik ons allemaal. Dat wij onszelf niet met allerlei regeltjes in proberen te dekken. Maar dat je soms ook gewoon radicaal durft te gaan voor het goede. Niet voor wat jij denkt dat goed is – dan blijf je in je comfortzone – maar voor wat je gezegd wordt wat goed voor je is.

In feite zat deze man opgesloten in zichzelf. Hij had geen eens meer oog voor de armen die hij zou kunnen helpen. Echte discipline komt altijd omdat er een ander is, naar wie we willen luisteren, die ons uitdaagt, die ons motiveert en boven onszelf uit doet stijgen. Die ander is voor mij God, maar dat kan ook je collega zijn, of je geliefde thuis. Die A/ander voor wie je het doet, voor wie je door het vuur gaat.

Met die gedachte luisteren we naar:

Muziek Guus Meeuwis – Dat Komt Door Jou

Kaarsjes
Muziek: Now We Are Free (Uit: “Gladiator”)
We steken kaarsen aan als gebaar van meeleven, liefde, herinnering, hoop, troost. En ik geloof dat God dat ziet en er het Zijne mee doet.
Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om kracht en liefde.
Voor Afghanistan, om vrede en recht in dit verscheurde land.
Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Gebed – Onze Vader

Uitsmijter Alex Roeka – Zingen In De Storm
Ook buiten je comfortzone willen werken. En open staan voor wat je dacht wat onmogelijk was. Dat is discipline. Zo zingt Alex Roeka daarover in Zingen In De Storm.

Zegen
Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Smile!


Bezinningsdienst 2-2-2018 in de Lion’s Rock Chapel

Koffie en muffins
Muziek: Frank Sinatra – Fly Me To The Moon

Welkom en thema
Je kunt mensen niet verplichten om de hele dag met een glimlach rond te lopen en tegen iedereen vriendelijk te zijn. Soms helpt het iemand eraan te herinneren: lach er maar om! Smile. Maar niet alle dagen zijn zo vrolijk. En niet om alles valt te lachen. Maar een stukje zorg en menselijkheid doet dan wonderen. En dat hebben we allemaal in ons, genoeg om het donker te laten verdwijnen. Die belofte zit in het lied May It Be van Enya (slot van LOTR 1).

Theme-song Enya – May It Be

Bijbelverhaal 2 Samuel 9
Wat een beetje vriendelijkheid en zorg voor een mens kan betekenen, daarover gaat dit verhaal over koning David uit 1000 v.Chr. David is net koning geworden over Israël, nadat de vorige koning Saul en zijn zoon Jonathan in de oorlog gesneuveld zijn.

‘Op een dag vroeg David zich af: ‘Zou er nog iemand over zijn van de familie van Saul? Als dat zo is, dan zal ik die persoon goed behandelen. Want dat heb ik aan Jonatan, de zoon van Saul, beloofd.’ David wist dat er een dienaar was die altijd voor de familie van Saul gewerkt had. Zijn naam was Siba.
David liet hem bij zich komen en vroeg: ‘Ben jij Siba?’ ‘Ja, koning, dat ben ik,’ zei Siba. ‘Wat kan ik voor u doen?’ David vroeg: ‘Is er nog iemand over van de familie van Saul? Als dat zo is, dan zal ik die persoon goed behandelen. Ik zal hem behandelen zoals God het wil.’ Siba antwoordde: ‘Er is nog een zoon van Jonatan. Hij heet Mefiboset, en hij kan niet goed lopen.’ ‘Waar is hij?’ vroeg David. Siba zei: ‘Hij woont in het huis van Machir, de zoon van Ammiël. Dat is in de stad Lo-Debar.’
David liet Mefiboset ophalen uit het huis van Machir in Lo-Debar. Mefiboset knielde en maakte een diepe buiging voor David. ‘Ben jij Mefiboset?’ vroeg David. ‘Ja, koning, dat ben ik,’ zei Mefiboset. ‘Wat kan ik voor u doen?’ David zei: ‘Je hoeft niet bang te zijn. Ik zal je goed behandelen. Want je vader Jonatan was mijn vriend. Ik zal je het land van je grootvader Saul teruggeven. En vanaf nu zul je altijd samen met mij eten.’ Mefiboset maakte weer een diepe buiging. Hij zei: ‘Waarom bent u zo goed voor mij? Ik ben niet meer waard dan een dode hond.’
Toen riep David Siba bij zich, en zei tegen hem:
‘Alles wat van Saul en zijn familie was, geef ik aan zijn kleinzoon Mefiboset. Siba, jij moet samen met je zonen en je knechten op zijn land werken. En je moet hem helpen bij de oogst. De opbrengst is voor Mefiboset, zodat hij ervan kan leven. En Mefiboset zal vanaf nu samen met mij eten.’ Siba antwoordde: ‘Zoals u wilt, mijn koning. Zo zal het gebeuren.’ Vanaf dat moment werkte Siba met zijn vijftien zonen en twintig knechten voor Mefiboset.
Mefiboset en zijn zoontje Micha gingen bij het paleis van koning David wonen. Mefiboset werd behandeld alsof hij een zoon van de koning was. Hij woonde in Jeruzalem en ging altijd bij koning David eten. Mefiboset kon niet goed lopen.’

Muziek Janne Schra – Speak Up
Mefiboset noemt zichzelf ‘een dode hond’, vindt niet dat hij iets voorstelt. David nodigt hem uit niet bang te zijn, ziet in hem een koningszoon. Dat je er als mens mag zijn, zonder angst, bezingt Janne Schra in Speak Up.

Mijmering Smile!
Wat David hier doet is natuurlijk ontzettend stom. Wat je normaal gesproken in het Oude Nabije Oosten doet als je als koning aan de macht komt, is: alle andere troonprecedenten uitschakelen en executeren. Zeker van een Koninklijke familie die aan de kant gezet is. Als je gaat voor de macht dan is dat het verstandigste om te doen, wil je tenminste aan de macht blijven. Poetin doet het nog steeds zo: Navalny die mee wil doen aan de presidentsverkiezingen wordt om de haverklap gearresteerd, en ik sta er niet gek van te kijken als hem een keer ‘iets overkomt’.
Zo berekenend zijn jij en ik in het dagelijks leven hopelijk niet. Maar vast staat: zodra mensen aan hun eigen belang gaan denken, dan verdwijnt de glimlach uit hun leven. Dan blijft alleen de zelfvoldane grijns over.

Het is dus werkelijk verbazingwekkend wat David hier doet. Waarom doet hij dit? David had een bijzondere vriendschap met Jonathan, de gesneuvelde kroonprins, en zij hadden elkaar beloofd voor elkaar en hun familie te zorgen. Het is mooi dat David zich daaraan houdt. Want beloofd is beloofd. Maar we weten allemaal dat je je taken en verantwoordelijkheden op verschillende manieren uit kan voeren. Als je je daartoe beperkt, kan niemand je iets kwalijk nemen. Maar wordt het leven daar mooier van? Van enkel doen wat je moet doen?

Niemand verplicht David zo ver te gaan in zijn vriendelijkheid en zorg dat hij Mefiboset dagelijks aan zijn tafel te eten vraagt. Toch gaat hij voor die maximale vervulling van zijn belofte aan Jonathan. Hij zorgt zelfs dat Mefiboset al de familie-bezittingen terug krijgt, terwijl David die eigenlijk als nieuwe koning voor zichzelf op had kunnen eisen. Ik vind het ontroerend om te lezen, zeker omdat Mefiboset ook nog lichamelijk gehandicapt is. Van een leven weggestopt in een hutje op het platteland naar een leven in een paleis, dat gun je iedereen, maar zeker hem.

Er valt van te leren dat ethiek, dat wat het leven goed maakt, vrolijk, een glimlach, niet in regels te vatten is.
En dat je dat ook niet moet willen. Voor ons militairen is dat leerzaam: wij proberen veel in dienstvoorschriften, regelgeving en doctrine te vatten. En daarmee krijg je wel een geoliede machine (hoop je…), maar nog geen goed mens, nog geen goed leven. Aan het begin van het verhaal zegt David tegen de knecht Siba: ‘Ik zal hem behandelen zoals God dat wil.’ Dat heeft David volgens mij goed begrepen. God is niet iemand die ons allerlei dingen verbiedt, geen beperkende factor, maar iemand die onze ogen opent voor de grenzeloze mogelijkheden om goed te doen, om vriendelijk te zijn, om een glimlach te brengen in het leven van die ander die op je pad komt.

De enige grens daaraan is je eigen voorstellingsvermogen. Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar ik heb dan telkens weer dit soort Bijbelverhalen nodig, inspiratie van God zelf, om me de ogen te openen. Want ik haal dit niveau nog lang niet. Dit verhaal brengt echter al wel een glimlach op mijn lippen, want er is blijkbaar méér mogelijk dan je denkt… En: die glimlach met die openheid, dat lijkt me voor ons allen een heel goed begin.

Muziek Di-RECT – With A Little Help
Dit liedje gaat over het kleine gebaar, misschien enkel een bemoedigende glimlach, dat een groot verschil kan maken voor een ander.

Kaarsjes
Muziek: Yann Tiersen – Valse d’Amelie (piano version)
Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om kracht en liefde.
Voor Afghanistan, om geloof op een betere toekomst.
Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Gebed – Onze Vader

Uitsmijter Herman van Veen – Ik ben vandaag zo vrolijk
Om met een glimlach te sluiten, luisteren we naar Ik ben vandaag zo vrolijk J.

Zegen
Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Kalm an!

Bezinningsdienst L.R. Chapel (26 januari 2018)

Koffie en muffins
Muziek: Velvet Underground – Sunday Morning

Welkom en thema
Kalm an! Deze bezinningsdienst is een oefening in even stil zitten en nadenken vóór we weer aan de slag gaan. Want daar houden we van: Opruimen, verbeteren, plannen, perfectioneren, beveiligen. Maar kom je met hard werken altijd verder? Soms wel. En soms is het beter om niets te doen, te aanvaarden wat er gebeurt. Over die keuze – dat geduld – hebben we het deze morgen. En daarover zingt Lost Frequencies in Reality.

Theme-song Lost Frequencies – Reality

Uit het leven van NN
De muziek: Marco & Jada Borsato – Samen voor altijd

Bijbelverhaal Evangelie van Matteüs 13:24-43
Jezus was een geliefd rondtrekkend spreker in zijn dagen. Bij het gewone volk in ieder geval, omdat hij veel verhalen vertelde uit het leven gegrepen, ‘gelijkenissen’, met een dubbele bodem. Één daarvan lees ik jullie voor, die volgens mij over ‘geduld’ gaat.
‘Jezus gaf nog een voorbeeld aan de mensen. Hij zei: ‘Gods nieuwe wereld lijkt op een boer die goed zaad strooit op zijn land. ’s Nachts, als iedereen slaapt, komt de vijand van de boer. De vijand zaait onkruid tussen het koren en gaat dan weer weg. Het koren komt op en groeit. Maar tegelijk komt ook het onkruid op. De knechten van de boer gaan naar hem toe. Ze zeggen: ‘U hebt toch goed zaad op het land gestrooid? Waar komt al dat onkruid dan vandaan?’ De boer zegt: ‘Dat heeft de vijand gedaan.’ De knechten vragen: ‘Wilt u dat we het onkruid weghalen?’ Maar de boer zei: ‘Nee, want als je het onkruid weghaalt, dan trek je ook het koren uit de grond. Laat het koren en het onkruid maar allebei groeien tot de tijd van de oogst. Dan laat ik mijn mannen eerst het onkruid van het land halen. Dat moeten ze bij elkaar binden en in brand steken. Daarna kunnen ze het koren naar mijn schuur brengen.’’ …
Jezus stuurde de mensen weer weg en ging naar huis. De leerlingen kwamen bij hem en vroegen: ‘U gaf het voorbeeld van het onkruid op het land. Wilt u ons ook uitleggen wat het betekent?’ Jezus zei: ‘De man die het goede zaad op het land strooit, dat is de Mensenzoon. Het land, dat is de wereld. Het goede zaad, dat zijn de mensen die horen bij Gods nieuwe wereld. Het onkruid, dat zijn de mensen die bij de duivel horen. De vijand die het onkruid zaait, dat is de duivel. De tijd van de oogst, dat is het einde van de wereld. En de mannen op het land, dat zijn de engelen. Het onkruid wordt van het land gehaald en verbrand. Dat is wat er gebeurt bij het einde van deze wereld. Dan stuurt de Mensenzoon zijn engelen op weg. Zij halen alle slechtheid weg uit de wereld, alle mensen die steeds maar weer gedaan hebben wat God niet wil. Die mensen worden in een brandende oven gegooid. Daar huilen ze van ellende en spijt. Maar alle mensen die Gods wil gedaan hebben, zullen gelukkig zijn. Ze zullen leven in de nieuwe wereld van hun Vader. Laat dat goed tot je doordringen!’’

Muziek Anouk – You & I
De tijd nemen om te laten rijpen wat echt belangrijk is. Zeker als het over de liefde gaat, kun je niet alles ‘nu’ willen hebben. Daarover zingt Anouk in You & I. ‘I will wait a lifetime’.

Mijmering Kalm an!
Bij ons vorige huis hadden we een groot grasveld dat ik netjes bij probeerde te houden. Maaien, bemesten, kanten steken. De paardenbloemen stak ik er netjes met wortel en al uit. En toch kwamen ze elke keer terug. Ik vroeg me af hoe dat kwam, tot ik op een dag de boer naast onze tuin het gras in het weiland zag maaien en schudden. Enorme wolken paardenbloemparachutetjes vlogen door de lucht en bedekten onze tuin. Probeer dan maar eens kalm te blijven… Een moderne versie van het verhaal dat Jezus vertelde. Toepasbaar op vele vele situaties in ons dagelijks leven.

Het is heel herkenbaar dat die knechten meteen aan de slag willen als ze constateren dat er onkruid op de akker groeit. Ze staan te popelen: ‘Wilt u dat we het onkruid weghalen?’ Die hands on mentaliteit is ook kenmerkend voor ons militairen. Als er een probleem is, gaan we gelijk aan de slag, plannen maken. Op één of andere manier kunnen wij mensen er slecht tegen als dingen niet kloppen, niet af zijn, niet werken, als mensen om ons heen steken laten vallen of disfunctioneren. Daar ergeren we ons aan. Geduld is dan even op de rem gaan staan in jezelf.

In dit geval zou het uittrekken van het onkruid de zaak alleen maar verergeren zegt de boer. Bij het opkomen van koren en onkruid zijn ze met de wortels in elkaar gegroeid en het uitrekken van de één betekent het einde van de ander. Direct ingrijpen en handelen is niet altijd het beste, sommige mensen kun je beter de tijd geven, sommige zaken kun je beter zo laten. Misschien geldt dat ook wel voor de situatie hier in Afghanistan: ‘terroristen uitroeien’ is wellicht geen goede lange termijn strategie… Let wel: dat wil niet zeggen dat je alles maar prima moet vinden en accepteren, alsof alles goed is. Heel duidelijk blijft hier onderscheid gemaakt worden tussen koren en onkruid, tussen goed en kwaad. Onkruid blijft onkruid en heeft geen bestaansrecht. Geduld betekent zeker geen onverschilligheid.

Het betekent wel oog hebben voor een breder perspectief, voor langere termijn, lange lijnen. Er komt wel een keer een eindoordeel zegt Jezus, helemaal aan het einde der tijden. Dan valt een definitieve scheiding, dan wordt het kwaad voor eens en altijd weggedaan. Die voorstelling van zaken vind je misschien ouderwets (of misschien zelfs wel beangstigend), maar ik vind het altijd wel troostend en ontspannend: uiteindelijk zal alleen het goede mogen blijven bestaan, ooit komt het echt goed. Dat gaat ons mensen niet lukken, maar God zelf zorgt daarvoor. Om echt geduld te leren, hebben wij zo’n groot perspectief nodig, denk ik. Dit perspectief wat Jezus biedt, of een ander. Hoe kun je anders leven in een wereld die van onrecht en gebrokenheid uit elkaar valt?

In dit verhaal zijn wij mensen uitdrukkelijk niet degenen die moeten oogsten of oordelen moeten vellen, wij zijn het koren of het onkruid of misschien moet dat nog blijken? ‘mensen die horen bij Gods nieuwe wereld’ (goede mensen) of ‘mensen die bij de duivel horen’ (slechte mensen). Als zodanig is het natuurlijk een aansporing om ‘een goed mens te zijn’. Maar het is ook een oproep tot bescheidenheid: geduld hebben wil ook zeggen dat jij en ik van onderop misschien niet het overzicht hebben. Wij zijn God niet, wij zijn maar mensen. Geduld wil zeggen dat ik ‘duld’, aanvaard en verdraag dat onze werkelijkheid voorlopig nog niet ideaal is, dat ik ook zelf nog niet perfect bent, dat ook anderen fouten mogen maken. En tegelijk de hoop vasthoud dat het hierbij niet zal blijven.

Muziek The Beatles – Let It Be
Over verdragen en aanvaarden zingen de Beatles ‘let it be’

Kaarsjes
Muziek: Chopin – Nocturne nr. 20
We steken kaarsen aan om te uiten waar we naar verlangen. Een soort gebed zonder woorden. Waarvan ik geloof dat God het ziet en er het Zijne mee doet.
Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om geduld en kracht.
Voor Afghanistan, om geloof op een betere toekomst, dat waar onkruid is ook koren groeit.
Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.
Ik nodig jullie uit ook je eigen kaarsje aan te steken. En in stilte wat te mijmeren over thuis, over jezelf, over geduld.

Gebed – Onze Vader

Uitsmijter Johny Cash – I Won’t Back Down
Geduld is niet soft. Het heeft ook iets stevigs, iets hardnekkigs, hopelijk heb je dat opgepikt. Het uithouden en volhouden in niet ideale omstandigheden, daarover zingt Johny Cash in I won’t back down.

Zegen
Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Peace

Bezinningsdienst L.R. Chapel (19 januari 2018)

Koffie en muffins
Muziek: Fink – Berlin Sunrise

Welkom en thema
Goed dat jullie hier zijn. Ik wens jullie in Gods naam een mooie dienst. Ik steek de kaars aan als symbool van al het goede en het mooie in ons leven. Voor mij als gelovige daarom ook symbool van de aanwezigheid van Jezus Christus.

Na liefde en geluk, vandaag een derde positief woord om het jaar fris te beginnen, of de ‘tweede helft’ na het midterm-feest van gisteren: Vrede. Peace. Wij werken hier ‘voor vrede en stabiliteit’. Maar erg vredig is het niet op de plek waar we hier zitten. Vrede is een thema waaraan we ons gemakkelijk vertillen kunnen, zeker als het over een abstract thema als ‘wereldvrede’ gaat. We proberen de vraag te beantwoorden: Hoe krijg je vrede in je eigen leven en hoe kun je bijdragen aan vrede in je directe omgeving. Want ook dichtbij: elke breuk in relaties tussen mensen is afwezigheid van vrede. Daarover het lied, waarin ook de hoop op vrede bezongen wordt: Maybe I can find you / Maybe you can find me.

Theme-song The Common Linnets – Calm after the storm

Bijbelverhaal Evangelie van Lukas 7:36-50
Er staan in de Bijbel best veel verhalen over oorlog en geweld, en in de geschiedenis heeft religie daarin ook niet altijd ene positieve rol vervuld. Ik keer dan altijd zelf terug naar de verhalen over Jezus:

‘Op een keer nodigde een farizeeër Jezus uit om te komen eten. Jezus ging naar het huis van de farizeeër toe, en daar ging hij aan tafel. In de stad woonde ook een vrouw die volgens de mensen een slecht leven leidde. Toen die vrouw hoorde dat Jezus bij de farizeeër thuis was, ging ze erheen. Ze nam een flesje olie mee. Het was heel dure olie, met een lekkere geur. De vrouw ging bij Jezus staan en begon te huilen. Met haar tranen maakte ze de voeten van Jezus nat. En met haar haren maakte ze zijn voeten weer droog. Toen kuste ze zijn voeten en goot de olie eroverheen. Toen de farizeeër zag wat er gebeurde, dacht hij: Die Jezus is geen profeet! Anders zou hij wel weten dat zij een slechte vrouw is. En dan had hij haar wel weggestuurd.
Toen zei Jezus tegen de farizeeër: ‘Simon, ik moet je iets vragen.’ ‘Wat dan, meester?’ vroeg Simon. En Jezus zei: ‘Twee mannen hebben geld geleend. De ene man heeft 500 zilveren munten geleend, de ander 50. Maar allebei kunnen ze het geld niet terugbetalen. Dan zegt de man van wie ze het geld geleend hebben, dat hij het niet terug hoeft. Wat denk je? Wie van de twee mannen is dankbaarder?’ Simon antwoordde: ‘Ik denk de man die het meeste geld geleend had.’ En Jezus zei: ‘Dat heb je goed gezien.’
Toen zei Jezus tegen Simon: ‘Jij hebt mij uitgenodigd in je huis, maar je hebt me geen water gegeven om mijn voeten te wassen. Maar zie je die vrouw daar? Zij heeft mijn voeten gewassen met haar tranen, en ze daarna met haar haren afgedroogd. Jij hebt mij niet begroet met een kus. Zij wel, ze heeft sinds ik binnen ben, steeds mijn voeten gekust. Jij hebt geen olie over mijn hoofd gegoten. Maar zij goot dure olie over mijn voeten! Daarom zeg ik je dit: Zij heeft veel dingen verkeerd gedaan. Maar dat is haar allemaal vergeven. Dat weet ik omdat ze mij veel liefde heeft laten zien. Terwijl iemand die weinig vergeven wordt, weinig liefde laat zien.’ Toen zei Jezus tegen de vrouw: ‘Alles wat je verkeerd hebt gedaan, is je vergeven.’ De mensen in het huis van Simon zeiden tegen elkaar: ‘Wie is die Jezus toch? Hij vergeeft zelfs de zonden van mensen.’ En Jezus zei tegen de vrouw: ‘Je bent gered dankzij je geloof. Ga in vrede.’

Muziek: Herman van Veen – Wiegeliedje
Vrede begint, waar mensen elkaar weer als mensen gaan zien, een naam en een gezicht krijgen. Herman van Veen bezingt dat geweldig in dit Wiegeliedje.

Mijmering
Op het moment dat die vrouw binnenkomt, wordt al opgemerkt ‘dat ze volgens de mensen een slecht leven leidde’. Daarmee is de toon gezet. Want dat is precies wat de Farizeeër, dat is iemand uit de meest vrome en strikte stroming van het Jodendom in die dagen, Jezus kwalijk neemt: dat Hij niet doorheeft wat overduidelijk zo is. Zo iemand laat je niet aan je zitten.
Is dat niet precies waar de kiem van onvrede zit, van gebroken relaties, van verwijdering: dat wij zo snel onze mening klaar hebben over anderen. Deze Farizeeër heeft zijn oordeel al klaar over de vrouw, maar ook over Jezus. Dat is toch geen profeet, denkt hij. Jezus valt hem ook tegen. Vooroordelen blijken het te zijn.
Het moet wel een gek gezicht zijn geweest, een raar tafereel. Om iemands voeten nat te maken met tranen en af te drogen met je haar. Dat zal een ongemakkelijk gevoel hebben gegeven. Ook bij Jezus, kan ik me zo voorstellen. Maar Hij laat het gebeuren. Hij geeft haar tijd en ruimte om te doen waarvoor ze gekomen is. Hoe bizar haar gedrag ook is, Jezus proeft er liefde in. En hij probeert zijn gedachtegang over te brengen aan de Farizeeër door middel van een voorbeeld.
Dat is best confronterend voor deze ‘Simon’. Jezus noemt hem niet voor niets bij zijn naam (cf. het lied van Herman van Veen!). Jezus schrijft de vrouw niet zomaar af, maar ook deze Simon niet, hoe onsympathiek en schijnheilig zo’n farizeeër in onze ogen ook is (daar heb je ze weer, onze vooroordelen!).
Haar tranen zijn niet van verdriet, maar van geluk. Jezus trok namelijk rond, prekend dat het mogelijk was opnieuw te beginnen in je leven, dat er vergeving mogelijk is bij God.
Voor deze vrouw is dat meer dan een abstracte theorie over zonde. Het is voor haar de kans om weer mens te worden. Vrede is in de Bijbel niet alleen de afwezigheid van oorlog, maar veel meer het herstel van relaties tussen God en mens en tussen mensen onderling, zodat je verlost van alle oordelen helemaal tot je recht kunt komen. Dat is vrede. Deze vrouw wordt hier verlost van de stigma’s en zal weer normaal kunnen functioneren in de samenleving van die stad.
En soms heb je het nodig dat iemand je daarbij helpt, om die vrede te vinden. Deze vrouw zal namelijk het oordeel van haar omgeving ook op zichzelf hebben toegepast. Over het algemeen oordelen niet alleen anderen over ons, maar oordelen we ook over ons zelf en ons eigen leven, en dat is nog het meest hardnekkig. Ze zal zichzelf ook als ‘zondares’ hebben gezien. En getuige de opluchting en de tranen, heeft dat innerlijk bij haar ontzettend pijn gedaan. Ja, wie verlost ons dan van onszelf. Jezus helpt haar hier door het expliciet te zeggen namens God: ‘Je bent gered dankzij je geloof. Ga in vrede.’ In mijn leven speelt God zelf ook die rol en daarin vind ik vrede.
En dat is nodig ook, want het daadwerkelijk loslaten van diepgewortelde ideeën over jezelf is een levenslang proces. Over het algemeen zijn wij niet positief over mensen ‘die het met zichzelf getroffen hebben’, die ‘tevreden’ zijn met zichzelf. Dat komt arrogant over, want ook dat is een oordeel over jezelf.
Terwijl het loslaten van alle oordelen – en het oordeel over laten aan God – de enige weg is naar echte vrede met jezelf. En dat is ook de enige weg naar vrede met anderen: het loslaten van oordelen over anderen. Het is in ieder geval de weg die Jezus ons hier wijst: ‘ga in vrede’.

Muziek Bill Fay – Be At Peace With Yourself

Kaarsjes
Muziek: Band of Brothers – Main Titles
Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om vrede en liefde.
Voor Afghanistan, om geloof in vrede.
Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Gebed Onze Vader

Uitsmijter Michael Prins & Carice van Houten – Fear Not
Elkaar niet veroordelen, maar elkaar in de ogen kijken, dat durven – Fear not! – dan krijg je vrede.

Zegen
Laten Gods vrede en de vrede van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Happinez

Bezinningsdienst L.R. Chapel (12 januari 2018), ds. Teun de Ridder

Koffie en muffins
Muziek: Golden Earring – Another 45 Miles

Welkom en thema
Gelukkig Nieuwjaar, dat hebben we elkaar gewenst. Maar wanneer ben je als mens nu echt gelukkig? Geluk wordt door het Van Dale woordenboek omschreven als ‘aangenaam gevoel van iemand die zich verheugt’. Gevoel is niet echt concreet. Soms heb je geluk, soms heb je het niet. Maar kun je het op één of andere manier vinden, creëren, vasthouden? Dat zou mooi zijn, toch? Het liedje Binnen Zonder Kloppen zou je als mooi beeld hiervoor kunnen nemen, hoe onverwachts en vluchtig wij geluk vaak ervaren:

Theme-song De Dijk – Binnen zonder kloppen

Uit het leven van NN
De muziek: Beyoncé – I Was Here

Bijbelverhaal De verloren zoon (Evangelie van Lukas 15)
‘Jezus gaf ook dit voorbeeld: ‘Een man had twee zonen. De jongste zoon zei tegen zijn vader: ‘Vader, ik wil mijn deel van de erfenis hebben.’ De vader gaf hem wat hij vroeg. Een paar dagen later pakte de zoon al zijn spullen bij elkaar en ging weg. Hij ging naar een ver land. Daar gaf hij al zijn geld uit aan een leven vol plezier.
Toen alles op was, kwam er een grote hongersnood in dat verre land. De zoon had niets meer te eten. Daarom ging hij werken bij één van de mensen in dat land. Die stuurde hem naar het veld om op de varkens te passen. De zoon had zo’n honger dat hij zelf het varkensvoer op wilde eten. Maar niemand gaf hem iets. Toen dacht hij: Thuis hebben zelfs de armste knechten altijd genoeg te eten. En ik ga hier dood van de honger! Ik zal naar mijn vader teruggaan en tegen hem zeggen: ‘Vader, ik heb me slecht gedragen tegenover God en tegenover u. Ik verdien het niet meer om uw zoon te zijn. Behandel mij voortaan net zoals uw armste knechten.’ Toen ging de zoon terug naar zijn vader.
De vader zag zijn zoon al vanuit de verte aankomen. En meteen kreeg hij medelijden. Hij rende naar zijn zoon toe, sloeg zijn armen om hem heen en kuste hem. De zoon zei: ‘Vader, ik heb me slecht gedragen tegenover God en tegenover u. Ik verdien het niet meer uw zoon te zijn.’ Maar de vader zei tegen zijn knechten: ‘Haal snel mijn mooiste jas voor mijn zoon en trek hem die aan. Doe een ring om zijn vinger en doe schoenen aan zijn voeten. Haal het vetste kalf en slacht het. We gaan eten en feestvieren! Want mijn zoon was dood, maar nu leeft hij weer. Ik was hem kwijt, maar ik heb hem weer gevonden.’ Toen gingen ze feestvieren.
De oudste zoon was nog op het land. Toen hij thuiskwam, hoorde hij dat er muziek gemaakt werd, en dat er werd gedanst. Hij riep één van de knechten en vroeg waarom er feest was. De knecht zei: ‘Je broer leeft nog! Hij is terug, en je vader heeft het vetste kalf laten slachten.’ Toen werd de oudste zoon kwaad. Hij wilde niet naar binnen gaan. Zijn vader kwam naar hem toe en zei: ‘Ga toch mee naar binnen.’Maar de zoon antwoordde: ‘Ik werk nu al heel veel jaren voor u. En ik heb altijd gedaan wat u van mij vroeg. Toch hebt u voor mij nooit een dier laten slachten. Niet eens een geitje om feest te vieren met mijn vrienden. Maar nu komt die zoon van u thuis en voor hem slacht u het vetste kalf! Terwijl hij uw geld heeft uitgegeven aan de hoeren.’ Toen zei de vader: ‘Lieve jongen, jou heb ik altijd bij me. En alles wat van mij is, is van jou. Maar we kunnen niet anders dan blij zijn en feestvieren. Want je broer was dood, maar hij leeft weer. We waren hem kwijt, maar nu hebben we hem weer gevonden.’’

Muziek Stef Bos – Tussen de liefde en de leegte
Op zoek naar geluk. Die zoektocht klinkt door in dit lied.

Mijmering Happinez
Net als de verloren zoon, zitten wij in een ver land. Niet zo aan de grond als hij natuurlijk. Maar wel herkenbaar dat je juist hier jezelf realiseert wat er werkelijk toe doet in je leven. Een periode ver van huis helpt je prioriteiten, dat wat je werkelijk belangrijk vindt en gelukkig maakt weer helder voor ogen te krijgen. Gek is dat, dat je thuis denkt dat het gras elders misschien groener is, dat iets in ons onrustig op zoek moet naar elders, naar geluk. Om dan uiteindelijk tot de ontdekking te komen dat het allemaal niet nodig was geweest. Of was dit proces voor die jongste zoon, is zo’n zoektocht voor ons gewoon nodig? Het is opvallend dat die oudste zoon, hoewel hij prinsheerlijk thuis is gebleven, echt niet gelukkig blijkt te zijn…

Jezus vertelt dit verhaal niet zomaar, daar zit een dubbele bodem in natuurlijk. Voor veel gelovige Joden was het onuitstaanbaar dat Jezus omging met zondaren, uitschot, en zelfs heidenen. Daartegenover zet Jezus dit verhaal over een geweldig goede vader, God, hoe God kijkt naar mensen en genadig is. Dat God juist mensen het geluk gunt, die alles verspeeld hebben, die uit de pas lopen, die helemaal niet zo gelovig zijn. Let wel: daar zit een soort paradox. Er wordt hier niet bedoeld: spring maar lekker uit de band, aan het einde komt dan alles op z’n pootjes terecht en wordt je gelukkiger dan ooit, God vergeeft je alles toch wel. De absolute vrijheid die de jongste zoon wil, los van alles en iedereen, lang leve de lol, blijkt ook geen leven te zijn. De vader zegt zelfs ‘hij was dood’. Op zichzelf is dat geen route die naar geluk leidt…

De omslag komt als die jongen ‘tot zichzelf komt’, zo staat er letterlijk, en bedenkt dat hij zal zeggen: ‘Vader, ik heb me slecht gedragen tegenover God en tegenover u. Ik verdien het niet meer om uw zoon te zijn.’ Waar hij eerst stond op zijn ‘rechten’, zijn erfenis, is er nu een besef van schuld. Hij heeft niets meer dan zichzelf. En dat is te weinig om van te kunnen leven, te weinig om gelukkig te kunnen zijn. Volgens mij hoef je om je geluk te vinden niet per se zo aan te grond te komen zitten als deze jongen, maar wel heb je nodig om ‘tot jezelf te komen’.
Ondanks zijn schofterige afscheid, zijn losbandigheid en zijn haveloze staat is hij thuis welkom. De vader ontvangt hem letterlijk en figuurlijk met open armen. Daar zit de kern van het geluk van deze jongen: dat er iemand is die hem neemt zoals hij is, ondanks alles. In onze prestatiecultuur moet je constant je imago goed houden, en we hunkeren allemaal naar waardering en erkenning. Maar je bent niet pas iemand als je al je zaakjes voor elkaar hebt. Je mag er zijn. Voor de mensen die jou liefhebben is het genoeg als jij jij bent. En voor God ook. Als je dat ook maar durft. Jezelf zijn, en je tekorten eerlijk op tafel leggen.

Die oudste broer heeft ondertussen het geluk niet gevonden. Voor hem geen feest. Die probeert het nog steeds door prestatie te bereiken en snapt niet dat het zijn jongste broer zomaar in de schoot geworpen wordt. Misschien is het wel zo dat als je zelf krampachtig probeert om gelukkig te worden, dat het je telkens ontglipt. Of zelfs zuurder maakt. Terwijl het iemand anders gunnen van geluk, ook gelukkig maakt. Gedeelde vreugd is dubbele vreugd.

Muziek BOY – Hit My Heart
Een liedje over onze tijdgeest dat we soms wel heel krampachtig zoeken naar geluk, aandacht en likeability.

Kaarsjes
Muziek: Händel – Adagio (uit: Orgelconcert in D-mol)
Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om kracht en liefde.
Voor Afghanistan, om geloof op een betere toekomst.
Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Gebed – Onze Vader

Uitsmijter: Michael Bublé – Feeling Good
Het geluk zit in een klein hoekje als er iemand is die je echt kent. Volgens mij is God zo altijd aanwezig. ‘You know how I feel’, dat is het refrein van de uitsmijter.

Zegen
Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.