Happinez

Bezinningsdienst L.R. Chapel (12 januari 2018), ds. Teun de Ridder

Koffie en muffins
Muziek: Golden Earring – Another 45 Miles

Welkom en thema
Gelukkig Nieuwjaar, dat hebben we elkaar gewenst. Maar wanneer ben je als mens nu echt gelukkig? Geluk wordt door het Van Dale woordenboek omschreven als ‘aangenaam gevoel van iemand die zich verheugt’. Gevoel is niet echt concreet. Soms heb je geluk, soms heb je het niet. Maar kun je het op één of andere manier vinden, creëren, vasthouden? Dat zou mooi zijn, toch? Het liedje Binnen Zonder Kloppen zou je als mooi beeld hiervoor kunnen nemen, hoe onverwachts en vluchtig wij geluk vaak ervaren:

Theme-song De Dijk – Binnen zonder kloppen

Uit het leven van NN
De muziek: Beyoncé – I Was Here

Bijbelverhaal De verloren zoon (Evangelie van Lukas 15)
‘Jezus gaf ook dit voorbeeld: ‘Een man had twee zonen. De jongste zoon zei tegen zijn vader: ‘Vader, ik wil mijn deel van de erfenis hebben.’ De vader gaf hem wat hij vroeg. Een paar dagen later pakte de zoon al zijn spullen bij elkaar en ging weg. Hij ging naar een ver land. Daar gaf hij al zijn geld uit aan een leven vol plezier.
Toen alles op was, kwam er een grote hongersnood in dat verre land. De zoon had niets meer te eten. Daarom ging hij werken bij één van de mensen in dat land. Die stuurde hem naar het veld om op de varkens te passen. De zoon had zo’n honger dat hij zelf het varkensvoer op wilde eten. Maar niemand gaf hem iets. Toen dacht hij: Thuis hebben zelfs de armste knechten altijd genoeg te eten. En ik ga hier dood van de honger! Ik zal naar mijn vader teruggaan en tegen hem zeggen: ‘Vader, ik heb me slecht gedragen tegenover God en tegenover u. Ik verdien het niet meer om uw zoon te zijn. Behandel mij voortaan net zoals uw armste knechten.’ Toen ging de zoon terug naar zijn vader.
De vader zag zijn zoon al vanuit de verte aankomen. En meteen kreeg hij medelijden. Hij rende naar zijn zoon toe, sloeg zijn armen om hem heen en kuste hem. De zoon zei: ‘Vader, ik heb me slecht gedragen tegenover God en tegenover u. Ik verdien het niet meer uw zoon te zijn.’ Maar de vader zei tegen zijn knechten: ‘Haal snel mijn mooiste jas voor mijn zoon en trek hem die aan. Doe een ring om zijn vinger en doe schoenen aan zijn voeten. Haal het vetste kalf en slacht het. We gaan eten en feestvieren! Want mijn zoon was dood, maar nu leeft hij weer. Ik was hem kwijt, maar ik heb hem weer gevonden.’ Toen gingen ze feestvieren.
De oudste zoon was nog op het land. Toen hij thuiskwam, hoorde hij dat er muziek gemaakt werd, en dat er werd gedanst. Hij riep één van de knechten en vroeg waarom er feest was. De knecht zei: ‘Je broer leeft nog! Hij is terug, en je vader heeft het vetste kalf laten slachten.’ Toen werd de oudste zoon kwaad. Hij wilde niet naar binnen gaan. Zijn vader kwam naar hem toe en zei: ‘Ga toch mee naar binnen.’Maar de zoon antwoordde: ‘Ik werk nu al heel veel jaren voor u. En ik heb altijd gedaan wat u van mij vroeg. Toch hebt u voor mij nooit een dier laten slachten. Niet eens een geitje om feest te vieren met mijn vrienden. Maar nu komt die zoon van u thuis en voor hem slacht u het vetste kalf! Terwijl hij uw geld heeft uitgegeven aan de hoeren.’ Toen zei de vader: ‘Lieve jongen, jou heb ik altijd bij me. En alles wat van mij is, is van jou. Maar we kunnen niet anders dan blij zijn en feestvieren. Want je broer was dood, maar hij leeft weer. We waren hem kwijt, maar nu hebben we hem weer gevonden.’’

Muziek Stef Bos – Tussen de liefde en de leegte
Op zoek naar geluk. Die zoektocht klinkt door in dit lied.

Mijmering Happinez
Net als de verloren zoon, zitten wij in een ver land. Niet zo aan de grond als hij natuurlijk. Maar wel herkenbaar dat je juist hier jezelf realiseert wat er werkelijk toe doet in je leven. Een periode ver van huis helpt je prioriteiten, dat wat je werkelijk belangrijk vindt en gelukkig maakt weer helder voor ogen te krijgen. Gek is dat, dat je thuis denkt dat het gras elders misschien groener is, dat iets in ons onrustig op zoek moet naar elders, naar geluk. Om dan uiteindelijk tot de ontdekking te komen dat het allemaal niet nodig was geweest. Of was dit proces voor die jongste zoon, is zo’n zoektocht voor ons gewoon nodig? Het is opvallend dat die oudste zoon, hoewel hij prinsheerlijk thuis is gebleven, echt niet gelukkig blijkt te zijn…

Jezus vertelt dit verhaal niet zomaar, daar zit een dubbele bodem in natuurlijk. Voor veel gelovige Joden was het onuitstaanbaar dat Jezus omging met zondaren, uitschot, en zelfs heidenen. Daartegenover zet Jezus dit verhaal over een geweldig goede vader, God, hoe God kijkt naar mensen en genadig is. Dat God juist mensen het geluk gunt, die alles verspeeld hebben, die uit de pas lopen, die helemaal niet zo gelovig zijn. Let wel: daar zit een soort paradox. Er wordt hier niet bedoeld: spring maar lekker uit de band, aan het einde komt dan alles op z’n pootjes terecht en wordt je gelukkiger dan ooit, God vergeeft je alles toch wel. De absolute vrijheid die de jongste zoon wil, los van alles en iedereen, lang leve de lol, blijkt ook geen leven te zijn. De vader zegt zelfs ‘hij was dood’. Op zichzelf is dat geen route die naar geluk leidt…

De omslag komt als die jongen ‘tot zichzelf komt’, zo staat er letterlijk, en bedenkt dat hij zal zeggen: ‘Vader, ik heb me slecht gedragen tegenover God en tegenover u. Ik verdien het niet meer om uw zoon te zijn.’ Waar hij eerst stond op zijn ‘rechten’, zijn erfenis, is er nu een besef van schuld. Hij heeft niets meer dan zichzelf. En dat is te weinig om van te kunnen leven, te weinig om gelukkig te kunnen zijn. Volgens mij hoef je om je geluk te vinden niet per se zo aan te grond te komen zitten als deze jongen, maar wel heb je nodig om ‘tot jezelf te komen’.
Ondanks zijn schofterige afscheid, zijn losbandigheid en zijn haveloze staat is hij thuis welkom. De vader ontvangt hem letterlijk en figuurlijk met open armen. Daar zit de kern van het geluk van deze jongen: dat er iemand is die hem neemt zoals hij is, ondanks alles. In onze prestatiecultuur moet je constant je imago goed houden, en we hunkeren allemaal naar waardering en erkenning. Maar je bent niet pas iemand als je al je zaakjes voor elkaar hebt. Je mag er zijn. Voor de mensen die jou liefhebben is het genoeg als jij jij bent. En voor God ook. Als je dat ook maar durft. Jezelf zijn, en je tekorten eerlijk op tafel leggen.

Die oudste broer heeft ondertussen het geluk niet gevonden. Voor hem geen feest. Die probeert het nog steeds door prestatie te bereiken en snapt niet dat het zijn jongste broer zomaar in de schoot geworpen wordt. Misschien is het wel zo dat als je zelf krampachtig probeert om gelukkig te worden, dat het je telkens ontglipt. Of zelfs zuurder maakt. Terwijl het iemand anders gunnen van geluk, ook gelukkig maakt. Gedeelde vreugd is dubbele vreugd.

Muziek BOY – Hit My Heart
Een liedje over onze tijdgeest dat we soms wel heel krampachtig zoeken naar geluk, aandacht en likeability.

Kaarsjes
Muziek: Händel – Adagio (uit: Orgelconcert in D-mol)
Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om kracht en liefde.
Voor Afghanistan, om geloof op een betere toekomst.
Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Gebed – Onze Vader

Uitsmijter: Michael Bublé – Feeling Good
Het geluk zit in een klein hoekje als er iemand is die je echt kent. Volgens mij is God zo altijd aanwezig. ‘You know how I feel’, dat is het refrein van de uitsmijter.

Zegen
Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Advertenties

All you need is…


Bezinningsdienst L.R. Chapel (5 januari 2018), ds. Teun de Ridder

Koffie en muffins
Muziek: Leonard Cohen – Dance Me To The End Of Love

Welkom en thema
Dit is de eerste dienst in het nieuwe jaar. 2017 was het jaar dat we van huis weggingen, 2018 wordt het jaar dat we weer thuis komen. Hopelijk ook als een stukje wijzere en betere mensen. Een uitzending kan afstompen, maar je kunt er ook innerlijk door groeien. En First things First: dat begint bij de liefde. Liefde, zo zien we deze dienst is méér dan een warm gevoel en romantiek, het is een eerste levensbehoefte, vandaar ‘All You Need Is Love’.

Theme-song The Beatles – All You Need Is Love

Uit het leven van NN + muziek

Bijbel 1 Korinthe 13
Over hoe belangrijk liefde is en wát liefde is, schrijft Paulus in een brief aan de christelijke gemeente in Korinthe. Er is daar allerlei onenigheid over wie de beste en vroomste gelovige is. Hij schrijft dan:

‘Als je geen liefde hebt voor anderen, zijn je woorden zinloos. Zelfs al laat de heilige Geest je alle talen van de wereld spreken, en ook nog de taal van de engelen. Als je geen liefde hebt voor anderen, beteken je niets. Zelfs al laat God je zijn boodschap bekendmaken en krijg je van hem al zijn geheime kennis. En zelfs al heb je zo’n groot geloof dat je bergen kunt verplaatsen. Als je geen liefde hebt voor anderen, dan is alles wat je doet zinloos. Zelfs al verkoop je je bezit, en geef je het geld aan de armen. Zelfs al sterf je in het vuur, omdat je je leven geeft voor de goede zaak.
Liefde is: geduldig en vriendelijk zijn. Liefde is: niet jaloers, niet vertellen hoe goed je bent, jezelf niet belangrijker vinden dan een ander. Liefde is: een ander niet beledigen, niet alleen aan jezelf denken, geen ruzie maken en geen wraak willen nemen. Liefde is: blij worden van het goede, en een hekel hebben aan het kwaad. Door de liefde verdraag je alles wat er met je gebeurt. Door de liefde blijf je geloven en vertrouwen. Door de liefde blijf je altijd volhouden. […]
Dit is dus waar het om gaat: geloof, vertrouwen en liefde. Dat moet steeds het belangrijkste in ons leven zijn. Maar het allerbelangrijkste is de liefde.’

Muziek U2 – One
Prachtig, die liefde, maar in de praktijk soms best lastig. Als het niet lukt, geef je het dan op? Daarover gaat One van U2.

Mijmering All you need is…
Dat het leven leeg is zonder liefde, herkennen wij denk ik allemaal. Wij mensen zijn niet gemaakt om alleen te zijn, wij komen pas echt tot ons recht in relatie tot anderen. Als kind, als partner, als vader of moeder, als collega, als vriend. Dat zijn niet zomaar ‘rollen’ die je speelt, die relaties maken je tot wie je bent. En als het goed is, is er in die relaties sprake van ‘liefde’.
Bij liefde denken wij al snel aan romantiek en erotiek, de liefde tussen partners. Of aan de liefde voor je kinderen, ouders, familie en vrienden. In het Grieks heb je daar de woorden eros en filia voor. Hier, 1 Korinthe 13, gaat het over agapè, dat is ‘onbaatzuchtige liefde’, de bereidheid te geven, er te zijn voor een ander, zonder per se iets terug te verwachten. Dat gaat nog een stap verder.
En dan wordt het ook lastiger, moeilijker. Liefde opbrengen voor wie jou liefhebben, dat is nog niet zo moeilijk. Liefde opbrengen vanuit jezelf, als levenshouding, als karakter, ongeacht de omstandigheden, dat lukt ons maar beperkt. Ook daar kunnen we denk ik allemaal over meepraten. Die liefde is niet vanzelfsprekend. Die kom je niet overal tegen in deze wereld, om het maar zachtjes uit te drukken. Daar zijn we soms slachtoffer van: dat anderen je afschrijven, veroordelen, teleurstellen, gebruiken, en in het uiterste geval zelfs haten.
Maar soms zijn we wat dat betreft zelf ook dader. Ik vind mezelf soms best wel belangrijker als een ander, en soms ben ik jaloers, soms klinken mijn eigen woorden hol, omdat ze niet gemeend zijn.
Soms kan het leven zelf ook ‘hol’ en ‘zinloos’ voelen, zeker hier in de routine van alledag: alles met liefde en van harte doen is veel gevraagd.
Moed, toewijding en veerkracht, dat zijn de woorden die we als militairen leren als het gaat over mentale hardheid. Maar vanuit de christelijke traditie, zou ik zeggen dat daar dus nog iets onder ligt, iets wat dieper gaat en nog meer kracht heeft ook. En dat is liefde. Dat gaat niet over je hoofd, over je kennis en kunde, maar over je hart. Daar ligt de ware kracht van een mens. Zoals hier staat, zo is het: ‘Door de liefde verdraag je alles wat er met je gebeurt. Door de liefde blijf je geloven en vertrouwen. Door de liefde blijf je altijd volhouden.’
Bestaat zulke liefde? Kun je daarin geloven? Is dat niet te mooi om waar te zijn? Waar baseert Paulus dit op? Voor hem – en voor mij als gelovige – verwijst dit naar Jezus. Jezus die zich liet kruisigen uit liefde voor ons. Die alles over had voor mensen die hem meestal nog vijandig gezind waren ook. Die optrok met mensen die door de samenleving uitgespuugd waren: zwervers, zieken, hoeren, collaborateurs en zondaren. Dat is de hoogste liefde die de wereld ooit gezien heeft. Hoe Jezus dat op kon brengen, doordat Hij God was (wat ik denk…) of een heel bijzonder mens: het blijkt mogelijk te zijn. Ware liefde bestaat. Dat is door Hem bewezen.
En die liefde bestaat niet per se in spectaculaire daden, wordt hier benadrukt:
het bestaat niet uit bergen verzetten, al je bezittingen aan de armen schenken of je leven geven in het vuur als martelaar. Het bestaat in de kleine dingen die je van harte doet, in een vriendelijk woord, blij zijn met het goede, een lelijk woord inslikken. Ergens in de Bijbel zijn de woorden van Jezus opgetekend als antwoord op de vraag: ‘Wat moet ik doen om in de hemel te komen?’ De vragensteller verwachtte een uitgebreid antwoord, want dat moet toch een hele prestatie zijn, wil je dat verdienen. Maar Jezus antwoordde heel simpel: ‘Degene die een beker water geeft aan iemand die dorst heeft.’
Dat is voor niemand van ons onbereikbaar. Daar kunnen we allemaal mee vooruit en in groeien.

Muziek Stef Bos – Ik heb je lief
We luisteren naar Stef Bos, die liefde het ‘medicijn’ van het leven noemt.

Kaarsjes
Muziek: Elvis Presley – You’ll Never Walk Alone
We steken kaarsen aan. Uitdrukking van onze liefde. En een beroep op Gods liefde.
Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om kracht en liefde.
Voor Afghanistan, om geloof op een betere toekomst.
Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Gebed – Onze Vader

Uitsmijter The Blues Brothers – Everybody

Zegen
Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Top2000-kerkdienst


Bezinningsdienst Lion’s Rock Chapel (5)
29-12-17 //ds. T. de Ridder

Koffie en muffins
Muziek:

Welkom en thema
Goed dat jullie hier zijn. Ik wens jullie in Gods naam een mooie Top2000-dienst. Ik steek de kaars aan als symbool van al het goede en het mooie in ons leven. Voor mij als gelovige daarom ook symbool van de aanwezigheid van Jezus Christus.

Top2000-diensten worden zijn in Nederland een nieuw fenomeen, dat best goed aanslaat. Waarom? Daarvoor luisteren we Daniël Lohues – Baat bij muziek (niet in de top2000…)

Theme-song: Live – Lightning Crashes (nr. 191)
De top2000 wordt aangevoerd door nummers als Bohemian Rhapsody, Hotel California en Stairway to Heaven. Al die nummers en veel van de top 20 gaan over sterven, doodgaan, hemel en hel. Niet zo gek in de laatste, donkere week van het jaar. Juist dan worden we nostalgisch, kijken we terug, en missen we hen die ons ontvallen zijn. Grote vragen komen dan boven: is er leven na de dood, en waar heeft het leven voor gediend. Is het goed geweest, bén je goed geweest? Nikki droeg aan Lightning Crashes van Live. Beide thema’s, leven en sterven, komen daarin naar voren:

Kaarsjes:3 Doors Down – Here without you (nr. 803 )
I’m here without you baby / But you’re still with me in my dreams. Die prachtige regels komen uit Here without you, aangedragen door Wanda. Als we dat luisteren steken we kaarsjes aan, juist voor diegenen die we missen. En ik geloof dat God daar het Zijne mee doet. Ik steek de grote kaarsen aan voor:
– Thuis, dat het soms moeilijk is, maar dat volhouden loont.
– Afghanistan, ook na zo’n lange tijd oorlog, geloof in toekomst samen
– Collega’s op missie, veilig en vruchtbaar in hun werk

Bijbelverhaal: 1 Samuel 16:14-23
In de Bijbel staat ook een prachtig oud verhaal over hoe troostend en helend muziek kan zijn als je het even niet meer ziet zitten:
‘De geest van de Heer was weggegaan uit Saul. In plaats daarvan stuurde de Heer een kwade geest naar Saul om hem bang te maken. De dienaren van Saul zeiden tegen hem: ‘U hebt last van een kwade geest van God. Wilt u dat wij iemand voor u zoeken die harp kan spelen? Dan kan hij muziek maken als u last hebt van de kwade geest. Dan zult u zich beter voelen.’ En Saul zei: ‘Ja, zoek een man die goed harp kan spelen, en breng hem bij me.’ Eén van de dienaren zei: ‘Ik ken iemand die goed harp kan spelen. Het is de zoon van Isaï uit Betlehem. Hij is sterk, en hij is een goede soldaat. Hij is slim en knap om te zien. En de Heer helpt hem.’
Saul stuurde mannen naar Isaï met de boodschap: ‘Stuur mij je zoon David, die op de schapen en geiten past.’
Toen stuurde Isaï zijn zoon David naar Saul. Isaï gaf David een jonge geit, brood en wijn mee. Hij legde alles op de rug van een ezel. David ging voor Saul werken en Saul ging veel van hem houden. Zo veel dat David zijn persoonlijke dienaar werd. Saul liet aan Isaï vragen: ‘Mag David altijd voor mij blijven werken? Ik ben erg tevreden over hem.’
Als Saul last had van de kwade geest, kwam David met zijn harp. Als hij muziek maakte, voelde Saul zich beter. Want dan ging de kwade geest weer weg.’

Muziek: Pearl Jam – Alive (nr. 37)
Saul zit aan de grond. God heeft hem verlaten. Waarom, daar zal ik zo iets over zeggen. Wie is hij nog? Wie mag hij nog zijn? Waarom leef ik nog? Vragen die in Alive van Pearl Jam, aangedragen door Marije, ook maximaal langs komen. Het liedje gaat over een jongen die te horen krijgt dat zijn echte vader dood is, en dus in een leugen geloofd heeft en dat maar even moet zien te verwerken.

Mijmering:Grace
Saul heeft behoefte aan muziek. In feite aan iemand die hem troost. Zijn verdriet gaat dieper dan een teleurstellinkje, een traantje hier en daar. Tegenwoordig zouden we het misschien een depressie noemen. Al is hier sprake van iets nog diepers: Als koning heeft Saul het verprutst rond 1000 v.Chr., en dat wordt hem door God aangerekend, en dat voelt hij diep. Hij voelt zich schuldig, hij zit levensbeschouwelijk ook aan de grond.
Hij doet het beste wat hij kan doen: hij schakelt hulp in. Hulp van een muzikant. David komt aan het hof. David zal de volgende koning worden, maar dat weet Saul niet. Het lijkt misschien of God Saul heeft laten vallen, maar dat betreft zijn functie als koning, niet zijn menszijn. Want ondertussen zorgt God dat David er is om Saul op te vangen. En David zingt liederen over God, psalmen.
Saul kan er zelf niet meer in geloven, maar vindt het wel heerlijk om ernaar te luisteren. Dat is wat muziek voor je kan doen: gevoelens en verlangens die diep in je hart leven verwoorden en tot uiting brengen, beter dan je het zelf misschien zou kunnen. Dan voel je je toch ergens gekend en begrepen. Soms is het heerlijk zo mee te liften op het geloof van iemand anders, die net even sterker staat dan jij.
Misschien ervaar je dat hier ook wel op uitzending: normaal zit je helemaal niet wekelijks in een kerk, en ik ben misschien wel de eerste dominee die je hebt leren kennen. En toch ervaar je hier iets van het weldadige van samen stil zijn, kaarsje aansteken en gebed, luisteren naar de oude verhalen uit Bijbel, je laten inspireren en laten zegenen. Die gedachte hoort ook bij de kern van het christelijk geloof: Je mag leven van genade, van dat wat je niet zelf verdiend, gepresteerd of verzonnen hebt, en toch ontvangt. Zomaar.
Veel van de liedjes in de Top2000 zijn uitgesproken religieus en christelijk, in het verlangen naar Iemand die er voor je is, die je opvangt, die je thuis brengt, voor Saul was David dat, en in feite eigenlijk God zelf. Voor mij werkt dat ook zo. We luisteren zo naar Fix You van Coldplay: Lights will guide you home / And ignite your bones / And I will try to fix you

Muziek: Coldplay – Fix you (nr. 8)

Muziek: Guus Meeuwis – Brabant (nr. 50)
Muziek kan dat doen. Je fixen. Je thuis brengen. Soms moet je gewoon luisteren naar muziek als Brabant van Guus Meeuwis en je bent even thuis. Zoals Stanley in Brabant, of waar je huis ook woont. En dan is het weer goed.

Gebed
God, wat mooi dat we muziek hebben.
Een gave van U.
Die ons troost.
Die ons blij maakt.
Die ons raakt.
Die ons stil maakt.
Die ons verbindt.
Zo leven we van genade.
Van wat U geeft.
Van wat we zomaar ontvangen.

Onze Vader…

Uitsmijter: Neil Diamond – Sweet Caroline (nr. 330)
De Top2000 gaat over het leven en over de dood. Maar vooral over de liefde. We luisteren Sweet Caroline, aangedragen door Ton natuurlijk, maar vul gerust de naam in van je eigen lief.

Zegen
Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Muziek

Artiest Nummer Top2000#
Daniël Lohues Baat bij muziek
Donny Hathaway A song for you
Coldplay Fix You 8
Racoon Oceaan 24
Fleetwood Mac Go Your Own Way 33
Pearl Jam Alive 37
Guus Meeuwis Brabant 50
Wim Sonneveld Het Dorp 62
The Animals House of the Rising Sun 77
Stef Bos Papa 91
Oasis Wonderwall 100
Ed Sheeran Shape Of You 103
Marco Borsato Dochters 109
Live Lightning Crashes 191
Fleetwood Mac Sara 261
Evanescense My Immortal 283
Neil Diamond Sweet Caroline 330
Bon Jovi Always 731
3 Doors Down Here Without You 803
Eminem Lose Yourself 1445

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Kerstviering – Kwetsbaar & Krachtig


Koffie en kerstkrans
Muziek: Queen – Thank God It’s Christmas

Welkom en thema
Goed dat jullie hier zijn. Ik wens jullie in Gods naam een mooie kerstviering. Ik steek de kaars aan als symbool van al het goede en het mooie in ons leven. Voor mij als gelovige daarom ook symbool van de aanwezigheid van Jezus Christus.

We vieren samen kerst vanmiddag. Kerst in Afghanistan, terwijl je liever thuis was geweest. Kerst, terwijl je er het gevoel misschien niet echt bij hebt. Laat die kwetsbaarheid er maar zijn. Het grote christelijke feest van licht en vreugde om de geboorte van Jezus 2000 jaar geleden, draait juist om kwetsbaarheid. Om die baby in de kribbe. Zo kwetsbaar en weerloos en tegelijk zo krachtig: want raken, fascineren, inspireren, dat doet dit verhaal ook al 2000 jaar. We luisteren naar Mariah Carey die zingt over het doorbreken van licht en hoop in O Holy Night.

Theme-song Mariah Carey – O Holy Night

Kaarsjes Coldplay – Christmas Lights
Kerstfeest is een ook een lichtjesfeest. Het aansteken van lichtjes doen we in de hoop, dat het ook figuurlijk licht wordt in ons leven of voor degene voor wie we een kaarsje aansteken. Ik geloof dat God daar het Zijne mee doet. Zo steken we nu ook kaarsjes aan.
Voor thuis, waar jij en ik juist deze dagen gemist worden, om vreugde en geduld.
Voor Afghanistan, om licht in dit donkere land.
Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.
Ik nodig je uit ook zelf een kaarsje aan te steken voor degene die wel wat licht kan gebruiken. Onderwijl luisteren we naar Coldplay – Christmas Lights

Bijbelverhaal Lukas 2:1-20
Ergens in een achteraf hoekje van het machtige Romeinse Rijk rond het jaar 0, ver van alle macht, pracht en praal, speelt zich het kerstverhaal af. Ik lees het jullie voor:

‘In die tijd werd er een bevel van keizer Augustus bekendgemaakt. Hij wilde alle inwoners van het Romeinse rijk laten tellen. Het was de eerste keer dat dit gebeurde. Het was in de tijd dat Quirinius de provincie Syrië bestuurde. Iedereen moest geteld worden in de plaats waar zijn familie vandaan kwam. Daarom gingen alle mensen op reis. Ook Jozef moest op reis. Hij ging van Nazaret in Galilea naar Betlehem in Judea. Want hij kwam uit de familie van David, en David kwam uit Betlehem. Jozef ging samen met Maria naar Betlehem. Maria zou met Jozef gaan trouwen, en ze was zwanger.
Toen Jozef en Maria in Betlehem waren, werd het kind geboren. Het was Maria’s eerste kind, een jongen. Maria wikkelde hem in een doek, en legde hem in een voerbak voor de dieren. Want er was voor hen nergens plaats om te slapen.
Die nacht waren er herders in de buurt van Betlehem. Ze pasten buiten op hun schapen. Opeens stond er een engel tussen de herders, en het licht van God straalde om hen heen. De herders werden bang. Maar de engel zei: ‘Jullie hoeven niet bang te zijn, want ik breng jullie goed nieuws. Het hele volk zal daar blij mee zijn. Vandaag is jullie redder geboren: Christus, de Heer. Hij is geboren in Betlehem, de stad van David. En zo kunnen jullie hem herkennen: het kind ligt in een voerbak en is in een doek gewikkeld.’ En plotseling was er bij de engel een hele groep engelen. Ze eerden God en zeiden: ‘Alle eer aan God in de hemel. En vrede op aarde voor de mensen van wie God houdt.’
Daarna gingen de engelen terug naar de hemel. De herders zeiden tegen elkaar: ‘Kom, we gaan naar Betlehem. Want God heeft ons verteld wat er gebeurd is. Laten we gaan kijken.’ Ze gingen meteen naar Betlehem. Daar vonden ze Maria en Jozef, en in een voerbak lag het kind. Toen de herders het kind zagen, vertelden ze wat de engel over hem gezegd had. Iedereen die het hoorde, was verbaasd over het verhaal van de herders.’

Mijmering Kwetsbaar & Krachtig
Dat ze verbaasd zijn, die mensen in Bethlehem, verbaast me niets. Het verhaal klopt van geen kanten natuurlijk. Moet dit kind in een voerbak voor de dieren, in een arme achteraf stal, met herders als herauten een hemels kind zijn? Een koningskind uit het geslacht van David? De redder van de wereld? Herders waren in die tijd (net als hier in Afghanistan) zo’n beetje de armsten van de armsten.
Kan er van zo’n diep gevallen kind iets goeds komen zoals de engelen zeggen? Wij hebben een beetje een romantisch gevoel bij Kerst, maar in feite diep triest als je in zulke omstandigheden een kind moet baren, of als kind ter wereld komen.
Dit verhaal zit ons daarmee heel dicht op de huid. Dat is de donkere achtergrond van het kerstfeest: dat onze wereld verre van ideaal is. Als deze wereld ideaal was, hadden wij nu allemaal lekker thuis gezeten bij familie en vrienden, in plaats van hier in Afghanistan, waar dagelijks nog kinderen geboren worden in vergelijkbare erbarmelijke omstandigheden als het kerstkind. En daarnaast, wiens leven is wel ideaal? Cliché misschien, maar waar: Ieder huis heeft zijn kruis, ieder hart zijn smart. Het lijkt ons soms gemakkelijker om maar een dikke huid te kweken en onze eigen belangen voor ogen te houden, dan dat te erkennen. We gokken liever op kracht dan op het kwetsbare van liefde, geloof en hoop.
Maar wie en wat heeft het dan voor het zeggen in deze wereld? Waar zit de ware macht? Bij de Romeinse keizer die met één pennenstreek heel de wereld in beweging zet en met zijn legioenen gehoorzaamheid afdwingt. Of bij dat pasgeboren kwetsbare kindje in die kribbe? Kerst is het feest waarop onze vooroordelen wat dat betreft ontmaskert worden: De engelen laten hun licht vallen op het feit dat de echte macht in deze wereld te verwachten valt van kwetsbaarheid, van de soft values.
Als jij en ik het ergens van moeten hebben in deze wereld dan is het niet van wapens, pracht en praal, van rijkdom of uiterlijke schoonheid, maar van die momenten van zorg voor elkaar, van zelfopoffering uit liefde, van de minste durven zijn en het kleine gebaar.
In het christelijk geloof is Jezus niet zomaar een kindje, maar God zelf die mens geworden is. Vaak wordt geroepen: ‘Als er dan een God is, waarom doet die niks tegen al het lijden en onrecht in deze wereld?’ Blijkbaar verwacht je dan een hemelse Romeinse keizer die alles hier wel eventjes naar rechts komt richten. In feite verwacht je dan een hemelse dictator waarmee je van de regen in de drup komt… Het kerstverhaal vertelt daarentegen over een God die de hemel opgeeft, zelf ook radicaal kiest voor kwetsbaarheid, voor de weg van de liefde, van het dienen, van het delen van je leven met mensen in nood.
Als er ergens redding vandaan zal komen, zal het op die manier moeten. Kijk maar om je heen: Van die Romeinse keizer is geen spoor meer te bekennen, maar wij vieren nog steeds de geboorte van die baby in Bethlehem. Natuurlijk zijn er na die Romeinse keizer allerlei andere dictators gekomen, tot op de dag van vandaag. Alles waar dit verhaal voor staat, blijft per definitie kwetsbaar, maar is niet kapot te krijgen. Dat is een wonder, voor mij alleen maar te verklaren door te geloven dat God daarachter zit. Het stimuleert ons allemaal om geloof te hechten aan soft values, aan ons hart. Laat je inspireren, motiveren en put kracht uit je kwetsbaarheid en de kwetsbaarheid van het kerstkind.

Muziek Pentatonix – Mary did you know
Een klassiek kerstlied waarin de kwetsbaarheid én de kracht van deze baby bezongen worden.

Kerstverhaal Een kerst zonder vijand
Hoe krachtig én hoe kwetsbaar het Kerstverhaal is, vertelt het volgende waargebeurde verhaal over kerstvrede. Een goede traditie, zo’n verhaal, om te zien dat kerst uiterst actueel blijft.

Het is 24 december 1914. Moe, koud en bang liggen de loopgraven van het Westelijk Front vol jonge jongens. Er gebeurt iets vreemds in de Duitse linies. Er klinken geluiden, die ze nooit verwacht hadden. De Duitsers zijn aan het zingen! Is dit weer een list?
In augustus 1914 begint de Grote Oorlog, en honderdduizenden soldaten trekken vol goede moed en trots naar het front, het noodlot tegemoet. De zwaarste gevechten vinden plaats op een dunne strook land tussen Duitsland, Frankrijk en België. Iedereen denkt dat deze oorlog slechts een kwestie van maanden zal zijn. Als de eerste Britse troepen aan het front aankomen, hebben de Duitsers het grootste deel van België en de Franse grens al bezet. Maar door de komst van de Britse troepen wordt hun opmars tot stilstand gebracht. Tegen de late herfst wordt het duidelijk dat de geallieerden de Duitsers echter niet terug kunnen dringen. De vijanden graven zich in, in loopgraven.
Al snel ontdekken de legers dat hun grootste vijand het weer is. Het is eind november, en door de overvloedige regen staan de loopgraven onder water. De soldaten hebben echter geen keus, en omdat zij dagen en weken doorbrengen onder die barre omstandigheden worden ze al snel ziek: bevroren ledematen, koudvuur en voetrot kosten meer levens dan vijandelijk vuur. In een misplaatste poging om het moreel op te krikken, lanceren de geallieerden op 19 december een groot offensief. Zowel Duitse als geallieerde troepen sterven in ongekende aantallen, en het moreel van de overlevenden zakt tot een dieptepunt. De hoofdkwartieren maken zich zorgen: zij vrezen militaire lethargie. En hun ergste vrees wordt bewaarheid.
Door het donker van de avond van de 24e december klinken zachte stemmen: [DEU]‘Stille Nacht, heilige Nacht.’ De geallieerde soldaten reageren op de enige manier die ze kunnen: ze zingen terug. ‘Silent night, holy night.’ ‘Douce nuit, sacre nuit.’ Al snel zingen beide kampen dezelfde liederen, ieder in hun eigen taal. En dan gebeurt het vreemdste van allemaal: de Duitsers nodigen hun vijanden uit om samen met hen kerst te vieren. De Duitsers introduceren de geallieerden hun tradities: kerstbomen en de kerstman.
De Britse soldaat Alex Walker schrijft naar huis: "Er lagen twee Franse doden tussen onze linies, en de Duitsers hielpen ons om een graf te graven. Eén van de officieren leidde de begrafenisplechtigheid. Dat was iets dat ik nooit zou vergeten. Zowel Duitsers als Britten die de laatste groet brachten aan Franse doden."
Richard Schirrmann dient in een Duits onderdeel dat gelegerd is op de ‘Bernhardstein’, een berg in de Vogezen. Hij houdt een dagboek bij en schrijft: “Vanaf het moment dat in de omliggende dorpen achter de linies de kerkklokken begonnen te luiden, gebeurde er iets fantastisch. Duitse en Franse troepen staakten de vijandelijkheden en sloten vrede met elkaar. Via niet gebruikte loopgraven zochten ze elkaar op en ruilden sigaretten, Franse wijn en cognac voor brood uit Westfalen, beschuit en ham.”
Het geallieerde hoofdkwartier is woedend. Verbroedering met de vijand is ontoelaatbaar, en moet onmiddellijk stopgezet worden. Maar de officieren in het hoofdkwartier, die zelf aan het kerstdiner zitten, zijn veraf voor de soldaten. De soldaten besluiten dat kerst belangrijker is dan bevelen.
Soldaat Leslie Walkinton schrijft naar huis: "Beste papa, mama en de meisjes, Ik schrijf jullie gewoon om te zeggen dat ik een hele leuke kerst heb gehad. Dit was het mooiste voorbeeld van vrede en goede wil dat ik ooit gezien heb. Eén van onze officieren nam een foto van Duitsers en geallieerden samen. Mensen van beide linies ontmoetten elkaar in niemandsland, en we brachten er de dag door. We ruilden sigaretten. Het was een beetje zoals het volk bij een voetbalwedstrijd, weet je. En we ruilden allerlei dingetjes om te eten, net zoals schooljongens thuis."
De veldofficieren worden onder druk gezet door de hoofdkwartieren, en de geallieerde officieren krijgen het bevel om onmiddellijk het vuur te openen op de vijand. Op vele plaatsen worden Duitse en geallieerde soldaten gefusilleerd die weigeren de wapens op te nemen. De gruwelijke oorlogsmachine – die al snel ‘de gehaktmolen’ werd genoemd – hapert en komt praktisch tot stilstand. De strijd luwt zelfs tot maart, om pas daarna weer op gang te komen als eenheden aan het front bewust vervangen zijn.
Hoewel de kerstvrede van 1914 hier en daar een vervolg vindt tijdens de volgende kerstdagen van WO I, is er nooit meer dat gevoel van vertrouwen. De jaren die volgen brengen alle gruwelen van de moderne oorlog naar boven: tanks, gifgas en luchtbombardementen. Aan het eind van de oorlog in 1918 hebben 15 miljoen mannen, vaak onder de meest verschrikkelijke omstandigheden, het leven verloren. Maar heel even, op kerstavond 1914 is er ‘vrede op aarde’. De gruwel van WO I zal nooit vergeten worden. De kerstvrede van 1914 ook niet…

Muziek John Lennon – Happy Xmas (War is Over)
John Lennon zingt prachtig over de vrede van kerst.

Gebed
God,
Vrede op aarde, wat zou dat heerlijk zijn.
Vrede in ons leven, dat willen we. Echt.
Maar wij mensen kiezen zo gemakkelijk voor het recht van de sterkste.
En dan gaat er zoveel mis.
Daarom zijn wij hier in Afghanistan
en niet thuis bij onze geliefden.
Help ons en help hen in deze dagen.
En leer ons vooral geloven in kwetsbaarheid,
in de weg van het kerstkind, van Jezus Christus,
in de weg van liefde en zorg.

Stilte
Onze Vader

Uitsmijter Michael Bublé – Silent Night
Kerst is niet compleet zonder ‘Silent Night’, het lied wat zoveel talen en volken verbindt.

Zegen
Laten de kerstvrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

In verwachting…

Bezinningsdienst Lion’s Rock Chapel (4)

15-12-17 //ds. T. de Ridder

Koffie en muffins (Muziek: U2 – I still haven’t found)

Welkom en thema

De Adventsperiode gaat over ‘in verwachting’ zijn. Heel letterlijk, omdat Kerst draait om een geboorte, de geboorte van Jezus. Die redder en de redding van de wereld laten echter nogal op zich wachten… Ook figuurlijk gaat deze periode dan ook over ‘verwachting’, het wachten op beloften die in vervulling gaan, het oefenen van vertrouwen ook als het lang duurt, als je vertrouwen soms beschaamd wordt en op de proef gesteld. En kennen we dat niet allemaal? Toch ontkom je er niet aan, altijd zul je een ander nodig hebben, iemand op wie je kunt rekenen, iemand die het waard is om op te wachten en te vertrouwen. Daarover zingt De Dijk – Ik kan het niet alleen

Theme-song De Dijk – Ik kan het niet alleen

Uit het leven van NN

Luisteren: Willy Albert – Glimlach van een kind

Bijbelverhaal: Genesis 12:1-9

Ik lees jullie voor een 4000 jaar oud verhaal, het begin van het verhaal uit de Bijbel over Abram, die wel “de vader van alle gelovigen” wordt genoemd. Voor joden, christenen en moslims is Abram degene met wie alles begonnen is, een voorbeeld voor wat het betekent vol vertrouwen/in verwachting in het leven te staan:

‘De Heer zei tegen Abram: ‘Ga weg uit je eigen land en ga weg van je familie. Ik zal je zeggen naar welk land je moet gaan. Ik zal je zo veel nakomelingen geven dat ze een groot volk worden. Ik zal je rijk en gelukkig en beroemd maken. Jij zult ook anderen gelukkig maken. Als de volken op aarde elkaar geluk toewensen, zullen ze zeggen: ‘Ik hoop dat je net zo gelukkig wordt als Abram.’ Ik zal goed zijn voor de mensen die goed zijn voor jou. De mensen die jou slecht behandelen, die zal ik straffen.’

Abram deed wat de Heer gezegd had. Hij ging weg uit Charan. Hij was toen 75 jaar oud. Hij nam zijn vrouw Sarai en zijn neef Lot mee. En ze namen alles mee wat ze hadden, ook hun slaven en slavinnen. Ze gingen op weg naar het land Kanaän.

Abram en zijn familie kwamen in Kanaän, waar in die tijd de Kanaänieten woonden. Ze reisden door tot de eik van More bij de stad Sichem. Daar zag Abram de Heer. De Heer zei:

‘Ik zal dit land aan jouw nakomelingen geven.’ Toen bouwde Abram daar een altaar voor de Heer.

Abram ging verder naar de bergen bij de stad Betel. Tussen Betel en Ai zette hij zijn tenten op. Ook daar bouwde hij een altaar, en hij bad tot de Heer. Abram ging steeds verder. Hij trok van de ene plaats naar de andere, tot in de Negev-woestijn.’

Mijmering

Lieve mensen,

Geloof jij zomaar iemand die jou gouden bergen beloofd? Abram wel, lazen we. In best wel extreme mate. Enkel omdat hij een stem hoort. De stem van God. Die hem van alles beloofd: Een compleet gelukspakket. Wie wil dat nu niet? In feite zijn wij daar allemaal naar onderweg, net als Abram, via onze eigen wegen. Ergens verwachten we dat: dat er een weg is naar het ware geluk. Maar welke stem, welke wegwijzer moet je volgen?

Zou ik deze stem die Abram hoort geloven? Ik denk het niet. Wij leven toch een beetje in de tijd van ‘eerst zien en dan geloven’. Zeker als je bedenkt dat Abram een land beloofd krijgt, waar ook gewoon andere mensen wonen. Tot op de dag van vandaag is dat nog steeds de bron van conflict in Palestina.

En daarnaast: in het Bijbelverhaal hiervóór wordt verteld dat Sarai, Abrams vrouw, onvruchtbaar is gebleken. Hoezo dan een land, kinderen en een groot volk?

Daar loopt Abram dan te wachten in Kanaän. Komt er nog wat van? Moeilijk is het als je in je leven beschaamd bent in je vertrouwen in anderen. Als het nakomen van beloften op zich liet wachten. Het is verleidelijk dan te denken: ‘Ik ga niet meer op anderen rekenen.’ ‘Verwacht maar niets, dan valt het altijd mee.’

Toch, zo zitten wij als mensen denk ik ten diepste niet in elkaar. Niemand kan zonder een ander. Niemand wíl zonder anderen. Dat kan al niet als je ter wereld komt. Dan wordt er voor je gezorgd (als het goed is…) en dan kweek je basisvertrouwen. Dat heeft ook een spirituele dimensie: Het verlangen naar en de verwachting van geluk en liefde zijn onstilbaar. Te groot om in dit leven gestild te worden, het overstijgt de menselijke mogelijkheden. Misschien is het dat wel wat Abram over de streep trok, hem naar deze stem van God deed luisteren. Een diep besef afhankelijk te zijn, niet anders te kunnen dan vertrouwen en verwachten.

Niet dat Abram geen keus had. Dat had hij wel. Hij had ook thuis kunnen blijven. Daar zit een keuze-moment voor ons allemaal. Op ons allemaal komen stemmen af die zeggen ‘Doe dit, doe dat en je wordt gelukkig.’ Reclames om spullen te kopen, spelen erop in. Politici beloven van alles. Familie en vrienden praten op je in. Beelden uit films en tijdschriften spiegelen je het goede leven voor.

Niemand van ons kan zich daaraan onttrekken, allemaal hechten we min of meer geloof aan sommige stemmen.

Dit verhaal zegt vandaag: ‘Verwacht het ware geluk van God, net als Abram.’ De keus is echter aan jezelf: van wie verwacht je het? Van wie, ja. Het gaat immers niet om het resultaat (de ‘rijkdom’), maar om de relatie. Met wie durf jij het te wagen? Wie is het waard om op te wachten, je vertrouwen op te stellen. Want als er een recept voor geluk is, dan is dat het antwoord. Dan heb je dat te verwachten van die ander, die ander die met jou meegaat.

Muziek: Mumford & Sons – I will wait

Abram is bereid te wachten, omdat hij God vertrouwt. Die relatie geeft de doorslag. Zo zingt ook Mumford & Sons over de liefde: I will wait for you.

Kaarsjes (Muziek: Agnes Obel – Brother Sparrow)

Kaarjes aansteken, bidden, het zijn bij uitstek gebaren vol verwachting, van afhankelijkheid, van uit handen geven. Ik doe dat in het geloof dat God dit ziet en daar het Zijne mee doet.

Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om kracht om te wachten.

Voor Afghanistan, om de verwachting van een betere toekomst.

Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Ik nodig je uit in stilte ook zelf een kaarsje aan te steken. De stilte kun je gebruiken om te denken of te bidden.

Gebed (Onze Vader)

Uitsmijter: Sting – Whenever I say your name

Zegen

Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Dream Big


Bezinningsdienst Lion’s Rock Chapel (3)
8-12-17 // ds. Teun de Ridder

Koffie en muffins (Muziek: Demi Lovato – Don’t Forget)

Welkom en thema
Deze 2e Adventsweek wil ik het met jullie hebben over dromen, gróte dromen. Over de toestand hier wordt je snel cynisch. Durf je nog te dromen over vrede, goedheid, liefde en recht? In de wereld en in je eigen leven? Of zijn dromen bedrog? Stef Bos zingt erover in “Is dit nu later”.

Theme-song: Stef Bos – Is dit nu later?

Uit het leven van: NN
Op dit punt in de bezinningsdiensten laat ik één van ons aan het woord laten over een song die veel betekent in zijn/haar leven. Dat is heel persoonlijk en kwetsbaar.
Luisteren: Herman van Veen – Kyrie eleison

Bijbelverhaal: Evangelie van Lukas 1:5-25
Blijven dromen, openstaan voor het onverwachte, voor méér dan jezelf voor mogelijk hield. Dat is op zijn zachtst gezegd: een uitdaging. Daar gaat dit Bijbelverhaal over, dat speelt exact een jaar voor de geboorte voor Jezus.
‘Toen Herodes koning was van Judea, was er een priester die Zacharias heette. Hij hoorde bij de priestergroep van Abia. Zijn vrouw heette Elisabet. … Zacharias en Elisabet waren eerlijke mensen die zich heel precies hielden aan alle wetten van God. Ze waren al oud. En ze hadden geen kinderen, omdat Elisabet die niet kon krijgen.
Op een keer was de priestergroep van Zacharias aan de beurt om in de tempel te werken. … Opeens zag Zacharias een engel van de Heer. … Zacharias schrok en werd bang. Maar de engel zei: ‘Je hoeft niet bang te zijn, Zacharias. God heeft naar je gebed geluisterd. Je vrouw Elisabet zal een zoon krijgen. Je moet hem Johannes noemen. Je zult blij en gelukkig zijn, en zijn geboorte zal veel mensen blij maken. Want hij zal een belangrijke dienaar van God zijn. … En hij zal slechte mensen leren om goed te leven. Zo zal hij het volk van Israël klaarmaken voor de komst van de Heer.’
Zacharias zei tegen de engel: ‘Hoe weet ik of dat waar is? Ik ben al oud, en mijn vrouw ook.’ Toen zei de engel: ‘Ik ben de engel Gabriël. Ik ben altijd dicht bij God. En nu heeft God mij gestuurd om je dit goede nieuws te vertellen. Maar jij gelooft niet wat ik je verteld heb. Daarom zul je niet meer kunnen praten tot de dag dat het gaat gebeuren.’ …
Toen Zacharias klaar was met zijn werk in de tempel, ging hij naar huis. Kort daarna werd Elisabet zwanger. …’
Mijmering
Van Zacharias en Elisabeth wordt hier gezegd dat het eerlijke, goede mensen zijn. Vrome mensen, op de goede manier, voorbeeldig. Zo zeggen wij ook graag van onszelf dat we goed proberen te leven, goed proberen te zijn. Of we nu wel of niet gelovig zijn. En toch hebben deze beste mensen een verdriet in hun leven. Ze kunnen geen kinderen krijgen. In het Oude Midden Oosten, is dat zo’n beetje een vloek. Kinderen, zeker zonen, zijn alles: van je status tot je oudedagvoorziening. Maar hoe goed we ook zijn , hoe hard we ook werken, sommige idealen, dromen, zijn niet altijd ‘maakbaar’. Wat doe je dan? Geef je die dan op?
Dit verhaal staat hier symbool voor de situatie van ‘onvruchtbaarheid’ of ‘cynisme’ in hun tijd. Het land Israël wordt voor de geboorte van Jezus al 40 jaar overheerst door de harde hand van de Romeinen. Daarvóór door Alexander de Grote. Dáárvoor de Perzen, de Babyloniërs, de Assyriërs. De mensen verliezen na al die jaren van oorlog en onderdrukking hun geloof in de dromen van vrede, recht en stabiliteit. Misschien wel net zoals hier in dit land. Dromen van en geloven in vrede, wie durft dat nog? Honderden jaren geleden is er ooit door God, bij monde van de profeten, de geboorte van een Redder, een nieuwe Koning beloofd, die ervoor zou gaan zorgen. Jaja.
En dan staat Zacharias daar op een dag in de tempel en hoort woorden van een boodschapper van God, van een engel. Dat die nieuwe tijd op aanbreken staat, te beginnen met de geboorte van een zoon voor hem en zijn vrouw. Droom lekker verder… Het gaat er bij Zacharias gewoonweg niet meer in. Hij zit op slot, zijn dromen zijn in duigen gevallen. Toch wordt Elizabet wel degelijk zwanger!
Daarvan valt voor ons te leren dat we niet te snel moeten roepen dat iets onmogelijk is. Daarmee bedoel ik niet onze beruchte ‘can do’-mentaliteit. Ik bedoel iets wat nog verder gaat dan dat. Ik bedoel, zoiets als liefde. Echte liefde tussen 2 mensen die van elkaar gaan houden. Dat is niet maakbaar. Dat ontvang je als geschenk, dat overkomt je. En eigenlijk is dat zo voor alle mooiste dingen in het leven, ja voor het leven zelf.
Voordat je de deur naar je dromen dicht doet, voordat je cynisch wordt, je terugtrekt op jezelf en je eigen kringetje, niet meer durft vertrouwen op anderen of op de toekomst. Bedenk dan dat wij maar heel beperkt zijn in ons begrip, in onze kennis. Het geloof in God betekent voor mij een oefening in bescheidenheid en openheid: Weet ik veel wat er allemaal wel of niet kan in deze wereld? Denk niet te snel dat iets onmogelijk is. Per definitie is voor God niets onmogelijk. Maar ook als je niet in God geloofd, ook als er misschien álle reden tot cynisme is, gun een ander het laatste woord maar.
Laat je inspireren door goedheid, hoop, vertrouwen, recht en vrede. Grote woorden, grote dromen. Als wij deze dromen, voor onszelf en de wereld, niet kunnen ‘maken’, wil dat niet zeggen dat ze niet uit kunnen komen. Zo verrassend is het leven wel.

Muziek: Brooke Fraser – Flags
Een liedje wat realistisch is over hoe het meestal gaat in deze wereld. Je moet je ogen daarvoor niet dichtdoen. Maar droom dan verder met je ogen open.

Kaarsjes (Schubert – Träumerei)
Dat voor ons niet alles maakbaar is, dat we sommige dingen uit handen moeten geven. Maken we zichtbaar in kaarsjes en gebed, waarmee we onze dromen zichtbaar maken. Ik doe dat in het geloof dat God dit ziet en daar het Zijne mee doet:

  • Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om kracht en liefde.
  • Voor dit land, om geloof op een betere toekomst.
  • Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Ik nodig je uit in stilte ook zelf een kaarsje aan te steken. De stilte kun je gebruiken om te denken of te bidden.

Onze Vader (gebed)

Uitsmijter: Imagine Dragons – Thunder
Soms komen dromen ook gewoon uit. Een liedje vol energie en vreugde over dat geschenk.
Zegen
Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.

Glow in the Dark

Bezinningsdienst Lion’s Rock Chapel (2)

Koffie en muffins (Muziek: Cat Stevens – Morning has broken)

Welkom en thema

Goed dat jullie hier zijn. Ik wens jullie in Gods naam een mooie dienst. De kaars brandt als symbool van al het goede en mooie in ons leven. Voor mij als gelovige bij uitstek daarom ook van de aanwezigheid van Jezus Christus.

Het wordt a.s. zondag de 1e zondag van Advent. Advent is de periode vóór de Kerst: Het kindeke Jezus als Gods beloofde Redder ontvangen, vergt een periode van voorbereiding, van inkeer, van groeiend vertrouwen, van een hernieuwde openheid, van verlangen naar een nieuwe start, naar een leven dat niet immer maar doordraait in het oude liedje. Het leven kan namelijk aardig donker, machteloos of hulpeloos zijn. Vanuit dat donker gaan we in deze dienst naar het licht. We luisteren eerst naar Leonard Cohen, geschreven aan het einde van zijn leven, als het lichtje bijna dooft.

Theme-song: Leonard Cohen – You wan’t it darker

We luisteren eerst naar Leonard Cohen, geschreven aan het einde van zijn leven, als het lichtje bijna dooft. Hij zingt: We kill the flame. Wij zijn het vaak zelf die ons leven donker maken.

Uit het leven van: NN

(Op dit punt in de bezinningsdiensten laat ik één van ons aan het woord over een song die veel betekent in zijn/haar leven en daar luisteren we naar. Dat is heel persoonlijk en kwetsbaar en laat ik daarom hier weg.)

Bijbelverhaal: Handelingen 9:1-9

Ik lees jullie voor een verhaal uit de bijbel over Saulus. Iemand die tegen de lamp loopt, en wie een licht opgaat.

Het speelt zich af ongeveer een jaar nadat Jezus gekruisigd is en opgestaan uit de dood als de Zoon van God. Een deel van de joden gelooft dat, en gelooft dat Jezus dus de Messias is, de Redder en Koning van hun volk. Een groter deel ziet dat als de grootste Godslastering die er bestaat, onder hen Saulus, een vrome jood, die dit soort praatjes zo snel mogelijk de kop in wil drukken:

‘Saulus was nog steeds een gevaar voor de volgelingen van de Heer Jezus. Hij wilde naar de stad Damascus om ook daar naar gelovigen te zoeken. Maar eerst ging hij naar de hogepriester. Hij vroeg of die hem brieven wilde meegeven voor de synagogen in Damascus. Want hij wilde toestemming hebben om alle gelovigen gevangen te nemen en hen naar Jeruzalem te brengen.

Saulus vertrok naar Damascus. Toen hij daar bijna was, straalde er plotseling een licht uit de hemel om hem heen. Saulus viel op de grond en hoorde een stem zeggen: ‘Saulus, Saulus, waarom vervolg je mij?’ Saulus vroeg: ‘Heer, wie bent u?’ De stem zei: ‘Ik ben Jezus. Ik ben degene die jij vervolgt. Sta op en ga de stad in. Daar zal iemand je vertellen wat je moet doen.’

De mannen die met Saulus meereisden, hoorden wel een stem, maar ze zagen niemand. Ze waren zo verbaasd, dat ze niets wisten te zeggen. Saulus stond op van de grond.

Zijn ogen waren open, maar toch kon hij niets zien. De mannen die bij hem waren, pakten zijn hand en brachten hem naar Damascus. Drie dagen lang kon Saulus niets zien. En al die tijd at en dronk hij niet.’

Mijmering

Saulus is net zo iemand als jij en ik: overtuigd van ons eigen gelijk. Hij was geen godsdienstfanaticus of slechterik, maar dacht goed bezig te zijn. Zover als Saulus gaan wij wellicht niet in het vervolgen en opsluiten van mensen die het niet met ons eens zijn. Alhoewel, met onze woorden, houding en gedachten, kunnen wij anderen soms toch ook vrij gemakkelijk aan de kant zetten, uitsluiten of monddood maken.

Natuurlijk is het goed je te laten leiden door wat jij oprecht meent wat goed is. En natuurlijk moet je bestrijden wat jij oprecht denkt dat verkeerd is. Maar je moet dan toch ook af en toe kritisch kijken naar jezelf. Jezelf de vraag stellen: Zit ik wel goed? Heb ik het wel helder of doe ik maar wat?

Dat geldt voor jou en mij persoonlijk. In de Adventstijd zijn dat ook vragen die gaan over ons mensen, over onze wereld en wat wij daarvan maken. Onze wereld draait maar door, en dat is niet zulk goed nieuws. Neem nu alleen al de situatie hier in dit land. Wat zouden we graag zien dat daar een opgaande lijn in zat. Dat er licht is aan het einde van de tunnel voor de mensen hier. Is dat een naïeve gedachte? Is dat mogelijk, voor jezelf, voor de wereld? Of zijn we gedoemd om altijd onze olifantenpaadjes te blijven lopen?

Dit verhaal sluit dat in ieder geval uit. Hoe je ook denkt over die verschijning van Jezus aan Saulus, over die stem uit hemel, over wat hem precies overkomen is. Feit is dat deze man fundamenteel van koers wijzigde, zich “bekeerde” zoals dat zo mooi heet. In het vervolg van zijn leven werd hij één van de grootste zendelingen die overal over Jezus ging vertellen. Ik geloof daarin. Dat dat kan. Dat wij niet enkel ons noodlot, onze voorgeprogrammeerde koers volgen. Maar dat er momenten zijn – momenten van God, zeg ik dan – in deze wereld, in jouw en mijn leven, van licht, van helderheid, van inzicht, van een nieuwe start. Momenten dat je tegen de lamp loopt. Niet altijd prettig, maar toch een hoopvolle gedachte.

Opvallend in dit verhaal is dat de mannen die met Saulus meereizen wel de stem horen, maar niet ‘het licht zien’. Het is blijkbaar geen one size fits all boodschap. Wat dat betreft hebben we allemaal onze eigen momenten nodig, onze eigen weg te gaan. Saulus wordt ook niet de les gelezen, maar krijgt enkel een dringende vraag te horen: ‘Waarom Saulus, vervolg je mij?’ Meer is het niet. Volgens mij is dat een vraag die God ook aan mij stelt, of die je aan jezelf kunt stellen: ‘Waarom doe ik wat ik doe? Waarom ben ik wie ik ben?’

Saulus heeft de tijd daarvoor genomen. 3 dagen. Zulke vragen en veranderingen hebben tijd nodig. Niet gelijk rechtsomkeert mars, maar eerst: rust. Ik hoop dat wij dan allen zo het licht zien in ons eigen leven.

Muziek: Acda & De Munnik – Het Regent Zonnestralen

Zo ziet Herman het licht weer in zijn leven, in het liedje ‘Het Regent Zonnestralen’ van Acda & De Munnik.

Kaarsjes (Muziek: Bach – Orchestral Suite #3: Air on the G-String)

Het licht brengen in ons eigen leven en dat van anderen, doen we hier ook symbolisch door kaarsjes aan te steken, bij wijze van gebaar, en van gebed. Ik doe dat in het geloof dat God dit ziet en daar het Zijne mee doet:

– Voor thuis, waar jij en ik gemist worden, om kracht en liefde.

– Voor Afghanistan, om geloof op een betere toekomst.

– Voor alle collega’s op missie, dat zij bewaard blijven en hun werk vruchtbaar is.

Ik nodig je uit in stilte ook zelf een kaarsje aan te steken. De stilte kun je gebruiken om te denken of te bidden.

Gebed (Het Onze Vader)

Uitsmijter: Ramses Shaffy – Zing, vecht…

Een liedje waarin het doorbreken van het licht geweldig bezongen wordt, hoe het leven van donker totaal licht wordt:

Zegen

Laten Gods vrede en de rust van dit moment je lang bij mogen blijven.

Amen

Dit bericht kan informatie bevatten die niet voor u is bestemd. Indien u niet de geadresseerde bent of dit bericht abusievelijk aan u is toegezonden, wordt u verzocht dat aan de afzender te melden en het bericht te verwijderen. De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.

This message may contain information that is not intended for you. If you are not the addressee or if this message was sent to you by mistake, you are requested to inform the sender and delete the message. The State accepts no liability for damage of any kind resulting from the risks inherent in the electronic transmission of messages.